van Bits of Freedom

Subscribe to feed van Bits of Freedom van Bits of Freedom
Bits of Freedom komt op voor internetvrijheid door de online grondrechten op communicatievrijheid en privacy te beschermen.
Bijgewerkt: 2 uur 2 min geleden

Function creep in het tijdperk van big data: alles is verdacht.

do, 12/21/2017 - 11:50

Op 23 november 2017 werden we uitgenodigd door V2_Lab for the Unstable Media om het onderwerp function creep te verkennen. We spraken deze column uit ter introductie van de avond.

Uit het Engels vertaald door Martijn Kleisen.

Apparaten

"Er is een compleet eco-systeem van dingen en diensten die onder de noemer 'smart home' geleverd kunnen worden zodra er een uitgebreide plattegrond van het huis door de eigenaar beschikbaar is gesteld". Dit zijn de woorden van de CEO van iRobot, Colin Angle. De plattegronden waarnaar hij verwijst zijn echter niet door bewoners verstrekt, maar zijn in kaart gebracht door de door iRobot ontwikkelde stofzuigers. We hebben het hier over de Roomba.

Mensen stonden niet te springen toen ze hoorden dat hun stofzuigers plattegronden maken van hun huizen. Of dat iRobot plannen en wellicht zelfs het recht heeft om deze plattegronden aan derden te verkopen. Dit is één van de vele voorbeelden waarbij onze Internet of Things-apparaten taken uitvoeren waarvan we ons niet bewust zijn – en waarvoor we geen toestemming hebben gegeven.

Je zou kunnen zeggen dat mensen moeten weten hoe de apparaten in hun huis werken. Dat ze zouden moeten begrijpen dat de simultane localisation en mapping technologie, waar de nieuw Roomba gebruik van maakt, betekent dat de gecomputeriseerde stofzuiger kaarten creëert en opslaat. Misschien vind je dat mensen de algemene voorwaarden van hun producten beter zouden moeten lezen. Maar de praktijk is dat veel van onze apparaten en onze interactie met die apparaten, opzettelijk ontworpen zijn om “nevenfuncties” voor ons te verbergen. Bovendien functioneren onze apparaten op basis van code die eigendom is van iemand anders, en die wij niet mogen inzien of wijzigen. De interfaces van onze apparaten zijn zo ontworpen dat deze intuïtief, kalm, en zonder frictie bediend kunnen worden, waardoor meer functies worden verstopt dan geopenbaard. Algemene voorwaarden zijn dusdanig opgesteld dat ze nagenoeg onleesbaar zijn. We hebben een situatie gecreëerd waarin het acceptabel wordt gevonden om vooral niet te weten wat er in onze apparaten gebeurt. Dit zijn omstandigheden waarin 'function creep' goed gedijt.

We hebben een situatie gecreëerd waarin het acceptabel wordt gevonden om vooral niet te weten wat er in onze apparaten gebeurt.

Infrastructuur

Function creep vindt ook op een veel hoger niveau plaats, namelijk in onze juridische en technische infrastructuur. Een recent voorbeeld hiervan is het onrechtmatige gebruik van onze reisgegevens door Translink, waarbij data van de OV-chipkaart niet alleen werd gebruikt om reizigers een optimale reiservaring te geven, maar ook werd uitgewisseld met DUO in hun zoektocht naar studenten die frauderen met de uitwonende beurs.

Één van de meest schrikbarende voorbeelden die ik ken komt uit het Verenigd Koninkrijk. In 2003 werden vreedzame activisten die wilden demonstreren nabij de jaarlijkse wapenbeurs in Londen door de politie staande gehouden, gefouilleerd en gearresteerd. Liberty, een Britse mensenrechtenorganisatie, ontdekte dat de politie zich baseerde op anti-terreur wetgeving. De specifieke wet waarop zij een beroep deden gaf de "chief constable" toestemming om in een “(niet in de wet gelimiteerd of gedefinieerd) aangewezen gebied mensen staande te houden en te fouilleren, zonder dat er sprake was van verdenking, maar wanneer het raadzaam zou zijn (niet eens noodzakelijk) om terrorisme te bestrijden. Geen parlementaire of juridische toestemmen was vereist.” En wat denk je? Vanaf 2001, toen de bevoegdheid van kracht werd, totdat deze in 2010 weer werd ingetrokken, was geheel Groot-Londen aangewezen als zo'n gebied. Met andere woorden: wanneer de infrastructuur er is, zij het technisch of juridisch, zal deze misbruikt worden.

Als de infrastructuur er is, zal het misbruikt worden.

Omgekeerde function creep

Nu zijn we aanbeland in het big data-tijdperk, en de belofte van big data is afhankelijk van function creep. Steeds vaker zullen we geconfronteerd worden met iets dat het beste omschreven kan worden als omgekeerde function creep. We ontwerpen systemen voor een zo breed mogelijke toepassing, en we verzamelen zo veel mogelijk data binnen zo ruim mogelijk opgezette algemene voorwaarden. We kijken toe hoe surveillance-infrastructuur wordt opgetuigd zodat adverteerders ons advertenties kunnen voorschotelen waarmee ze ons 0,0000 iets procent beter kunnen manipuleren. Het eind van dit verhaal gaat niet zijn dat adverteerders rijk worden en wij meer spullen kopen; het eind van dit verhaal gaat zijn dat het internet zo beschadigd wordt dat we ons gehinderd voelen om volledig gebruik te maken van de potentie die het internet te bieden heeft.

De belofte van big data is afhankelijk van function creep.

Vertrouwen

Want uiteindelijk ondermijnt function creep ons vertrouwen in technologie. In het jaarlijkse Global Internet Report onderkende de Internet Society het afgelopen jaar gebrek aan vertrouwen als grootste bedreiging voor het huidige internet. Zij schreven:

"Grootschalige data inbreuken, onzekerheid over het gebruik van onze data, cybercriminaliteit en surveillance breken het vertrouwen van gebruikers af en zijn bepalend in hoe zij het Internet gebruiken. Het slinkende vertrouwen beïnvloedt ook de manier waarop overheden naar het Internet kijken, en beinvloedt het beleidskader voor het Internet over de hele wereld.”

Recent verschenen er in de media opnieuw berichten over mensen die beweerden dat de Facebook-app op hun telefoon hen aan het afluisteren was. De geweldige podcast Reply All probeerde te bewijzen dat dit niet het geval was. Facebook heeft eenvoudigweg zo veel informatie over jou dat het onheilspellend kan aanvoelen. Het voelt alsof de enige manier dat zij bepaalde dingen kunnen weten is door 24/7 naar jou te luisteren. En dat doen ze ook… alleen niet op de manier waarop men denkt. Wat mij het meest raakte was dat zelfs wanneer mensen geconfronteerd werden met een plausibele theorie over hoe Facebook bepaalde dingen kon weten, ze het niet geloofden. Mensen hebben zo weinig vertrouwen in Facebook dat hen overtuigen dat Facebook niet iets stiekems doet onmogelijk bleek.

De meest gebruikelijke definitie van function creep is "de geleidelijke verruiming van het gebruik van een technologie of systeem tot voorbij het doel waarvoor het van origine was ontwikkeld." Echter, is het op lange termijn niet juist logischer dat function creep leidt tot geleidelijke vernauwing van het gebruik van een technologie of systeem? Zonder vertrouwen, stoppen we dan uiteindelijk niet met het verkennen en ontwikkelen van de technologie die ons zo veel te bieden heeft?

Mensen hebben zo weinig vertrouwen in Facebook dat hen overtuigen dat Facebook niet iets stiekems doet onmogelijk bleek.

De grootste gluiperds

Ik wil eindigen met één afsluitende overweging. De definitie van function creep komt nog altijd vreemd op mij over, omdat er niets wezenlijk slechts vanuit gaat. Als we zoals eerder genoemd function creep zien als "de geleidelijke verruiming van het gebruik van een technologie of systeem tot voorbij het doel waarvoor het van origine was ontwikkeld", zou dat niet betekenen dat veel innovaties en artistieke uitingen zich ook hiervoor kwalificeren? Hackers en kunstenaars zijn immers constant bezig met het verkennen van grenzen van wat mogelijk is door bestaande middelen ter hand te nemen om deze op nieuwe manieren en in nieuwe contexten toe te passen. Er is natuurlijk één duidelijk verschil. Bij het op deze manier toepassen van function creep weten kunstenaars en hackers juist verborgen structuren en toepassingen die verweven zitten in onze apparaten en systemen te grijpen. In plaats van ze te verhullen, vestigen ze er de aandacht op. De kunstenaars die betrokken zijn bij V2's "Test_Lab" doen precies dat. Je kan hun werk ontdekken via de links hieronder.

Wesley Goatley: The Dark Age of Connectionism

Telemagic: Magic Mirror

Jasper van Loenen: Linger

Institute of Human Obsolescence: Data Production Labor

Categorieën: Technieuws

Winst! De Raad van State zegt tegen Ollongren: Publiceer of leg uit

wo, 12/20/2017 - 12:08

Vandaag heeft de Raad van State uitspraak gedaan over het publiceren van tapstatistieken van de geheime diensten. Wij proberen die cijfers al sinds 2014 boven tafel te krijgen. Na vandaag hebben we goede hoop dat minister Ollongren niet anders kan dan over de brug komen.

De minister is bang voor de schade voor nationale veiligheid

Ons verzoek om openbaarmaking van tapstatistieken door de geheime dienst speelt al jaren. We hebben al bij de rechter al een paar keer gewonnen: eerst kregen we niets, toen een groot deel van de cijfers (tot 2001), maar de cijfers van 2001 tot 2013 werden angstvallig achtergehouden. Waarom? Omdat de minister van Binnenlandse Zaken vindt dat het publiceren van tapstatistieken de nationale veiligheid kan schaden. Wij vinden van niet. De CTIVD, de toezichthouder, vond trouwens ook van niet. En in tal van landen om ons heen is het publiceren van tapstatistieken ook geen probleem voor de nationale veiligheid.

De enkele omstandigheid dat er ten tijde van het besluit van 13 juni 2016 een andere minister was dan in 2010, acht de Afdeling hiervoor onvoldoende rechtvaardiging.

Uitleg van de minister volgens rechter onvoldoende

Het ging bij de rechter om de vraag of het publiceren van die tapstatistieken de nationale veiligheid kan schaden. Dat de CTIVD en de landen om ons heen die potentiële schade niet zien, maar er door de Nederlandse minister voet bij stuk wordt gehouden vinden wij gek. Dat vindt de rechter ook, bleek vanochtend. En, zegt de rechter, de minister vindt het wel goed dat wijzigingspercentages over de tap-inzet worden opgenomen (dus wel: er is dit jaar 10% meer afgetapt, maar niet het aantal taps zelf), waarom dan niet ook de cijfers publiceren?

Kortom: er is volgens de rechter niet goed uitgelegd waarom het achterhouden van deze cijfers de nationale veiligheid kan schaden. Nu moeten die cijfers openbaar worden gemaakt – of er moet nu wel een steekhoudende reden gegeven worden.

Dat moet in principe de minister doen: het gebeurt niet zo vaak dat de bestuursrechter zegt: "En nu is het genoeg, ik neem het besluit voor je". De redenen om een verzoek te weigeren moeten namelijk door de overheid worden gegeven, niet door de rechter.

Ollongren nu aan zet

Aan de minister nu het woord: komen de cijfers, of de argumenten? We gaan het zien – hopelijk binnen drie maanden.

Oja, leuke trivia: tijdens de zitting werd gevraagd aan de vertegenwoordiger van de minister: maar waarom is er dan eerder besloten om cijfers wel te publiceren? Daarover werd gezegd, ook in eerdere stukken: ja, toen was er een andere minister, dus daar ligt het aan.

Maar daar gaat de rechter niet in mee - nationale veiligheid is niet iets dat per minister ineens helemaal anders is. Die afweging blijft bestaan (en wordt natuurlijk helemaal niet door, of alleen door, de minister gemaakt. Dus zegt de rechter: "De enkele omstandigheid dat er ten tijde van het besluit van 13 juni 2016 een andere minister was dan in 2010, acht de Afdeling hiervoor onvoldoende rechtvaardiging."

Categorieën: Technieuws

Bijzondere tegenprestaties voor opmerkelijke donaties

di, 12/19/2017 - 14:19

Een bloemlezing van songteksten van de Jeugd van Tegenwoordig, een inleiding voor je viewing van The Big Lebowski, een serenade voor jou of een persoon naar keuze of een cursus Wob-verzoeken doen? We willen graag jouw steun en zetten daar extreme middelen voor in.

Keuze gemaakt? Vul het formulier onderaan de blogpost in!

Workshop jongleren

€400 + €10 per deelnemer voor de jongleerballen of €4 per deelnemer voor minder goede ballen, 60 - 90 minuten. Maximaal 15 personen.

Iedereen kan leren jongleren. En jongleren is ook nog eens de perfecte metafoor voor het werkzame leven: Om te jongleren met drie ballen moet je leren loslaten. Daarnaast heeft elke succesvolle jongleur geleerd om om te gaan met falen en mislukkingen en weet zij als geen ander hoeveel je kunt bereiken door gestructureerd te oefenen. In een wervelende workshop van één tot anderhalf uur neemt Hans de Zwart iedereen mee van één bal, naar twee en uiteindelijke naar drie ballen. Daarbij vertelt hij over de geschiedenis en natuurkundige aspecten van jongleren en de manier waarop we door wiskunde nieuwe jongleertrucs konden leren.

Inleiding bij een The Big Lebowski viewing

€250 voor de inleiding + eventuele licentiekosten voor de film zelf.

The Big Lebowski, het meesterwerk van de gebroeders Coen, is van al hun films de films die het dichtst bij de werkelijkheid blijft. Veel van de scenes zijn waargebeurd en een aantal van de belangrijke personages in de film zijn gebaseerd op bestaande personen. De film is inmiddels al jaren een cult-hit. En daarom weten we meer over hoe de film gemaakt is, waar de easter eggs zitten en wat er nou eigenlijk precies door de broers bedoeld werd, dan bij andere films. Hans de Zwart heeft de film tientallen (zo niet honderden) keren gezien en kan als geen ander uitleggen waarom deze film de moeite van het kijken waard is.

Anderhalf uur spelen in de gymzaal

€400, minimaal 10 mensen, maximaal 24 mensen

Voordat hij begon bij Bits of Freedom en ook voor zijn carrière als onderwijstechnoloog was Hans de Zwart docent bewegingsonderwijs (ook wel: gymleraar) op een middelbare school. Jij regelt de gymzaal en Hans zorgt ervoor dat er binnen 90 minuten op verantwoorde wijze minstens drie gymklassiekers gespeeld worden: tjoekbal, cirkelbal, trefbalvarianten of misschien wel flipperkasten?

Pubquiz voor je bedrijf of vriendengroep (2 keer beschikbaar)

€400 voor de quiz, maximaal 40 deelnemers

Naast zijn werk bij Bits of Freedom presenteert Tijmen Swaalf wekelijks pubquizzen in verschillende café’s. Test met je collega’s of vrienden (of collega-vrienden) je kennis over nutteloze trivia, absurde actualiteiten en bizarre covers. Spreek je voorkeur uit voor thema’s en muziekstijlen of vertrouw op de smaak van de quizmaster (draaiorgel- en blokfluitcovers zijn absolute aanraders). Geschikt voor in de avond, maar ook een leuke vrijdagmiddag-activiteit.

Een serenade voor jou of een persoon naar keuze

€250, voor één persoon. Duur: vijf minuten. Locatie: flexibel (wees creatief maar realistisch!)

Handig om als cadeautje achter de hand te hebben, want lichte gehoorbeschadiging gaat langer mee dan bloemen. Een gepersonaliseerde serenade, waarvoor jij de datum en locatie bepaalt. Ook goed als je iets goed te maken hebt, en tevens in te zetten op Valentijnsdag (let op: de dag vóór Valentijnsdag - desperation day - is helaas niet beschikbaar om persoonlijke redenen).

Een city-tour door Amsterdam met banken op wieltjes (let op! Je duwt de bank zélf)

€400, voor drie personen, €450 voor maximaal zes personen

De historische kennis van onze Ton Siedsma gecombineerd met het “plezier” van door Amsterdam wandelen met een bank op zwenkwieltjes. Vijf jaar lang organiseerde Tijmen Swaalf de illegale bankenrace “Le tour de coach” door hartje Amsterdam. Nu heb je de kans om dit avontuur met blaren en beschadigde enkels zelf mee te maken. We vertrekken vanuit ons Bit of Freedom-kantoor en eindigen nabij de Bijlmerbajes. Leer meer over de historie van onze stad en maak een paar unieke foto’s. Het ultieme bewijs dat je de bank niet hoeft te verlaten om meer van de wereld te zien (en de enige plek waar een “bank-run” leuk is voor alle partijen).

(1 VERKOCHT) Luxe lunch bezorgd op locatie in omgeving Amsterdam (2 keer beschikbaar)

€400, max.12 personen.

Regelmatig vult het kantoor zich met de heerlijke geur van de kookkunsten van Inge en Evelyn. Nu ook voor donateurs de kans om dit te ervaren. Binnen Amsterdam bereiden ze een heerlijke lunch voor maximaal 12 personen voor en bezorgen ze die thuis of op kantoor. Eten moet je sowieso, en na een heerlijke maaltijd je ook verzadigd voelen omdat je ons helpt internetvrijheid te beschermen is natuurlijk top!

Een NetAidKit met installatie en uitleg door onze systeembeheerder

€350,- max. 1 persoon

Onze systeembeheerder Imre Jonk is niet voor niets onze systeembeheerder. Hij houdt ons netwerk schoon en veilig, en dat kan hij ook voor jou doen. Bij een donatie van 350 euro installeert hij de NetAidKit voor je en geeft hij een uitleg van 2 uur over hoe het werkt en de mogelijkheden.

Een fietstour door Rotterdam. Met bezoek aan het Pinballmuseum

€450,- max. vier personen

David Korteweg heeft als officieuze taak op kantoor het vertegenwoordiger van Zuid-Holland. Waar het team vooral uit Amsterdam en omstreken komt, wist hij ons tijdens het vorige teamuitje te verrassen met een sightseeing-tour door Rotterdam, met als topafsluiter het Pinballmuseum. Voor een groep tot vier personen is dit nu ook voor jou beschikbaar. Kijk of je onze high-scores kan verbeteren (als deze nog op de machines staan).

(3 VERKOCHT) Cursus Wob-verzoeken doen: doe je eerste Wob-verzoek!

€400,- max. vier personen

Rejo Zenger heeft de afgelopen jaren het doen van verzoeken op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob-verzoeken) tot kunst verheven, en deelt deze kennis nu met jou! In een cursus van 2 uur bij ons op kantoor leer je de ins en outs van Wob-verzoeken, en verstuur je samen met Rejo je eerste Wob-verzoek! Denk alvast na over welk handelen van de (lokale) overheid je meer informatie wilt.

"Laat als me de sodemieter een paar van je verhalen horen." Een bloemlezing met toelichting van de teksten van de Jeugd van Tegenwoordig

€350, tot twintig personen

Normaal “houdt hij het klein, houdt hij het dicht bij zichzelf” maar niemand is op kantoor meer van van de Jeugd dan Ton Siedsma. Uitermate nep als hij raps van ze rapt. Dat doet hij dan ook niet. Voor ieder die nooit echt de tijd heeft genomen om zich te verdiepen in de teksten is dit een spoedcursus, voor ieder die dat wél heeft gedaan een kans tot verdieping en eindelijk het begrip waar je al jaren naar zocht. Met uitstapjes naar Stippenlift, De skiquel en Katja Schuurman.

Mocht hij overigens de pijp uitgaan voor het verhaal af is, dan volgens hem het geld aan zijn grafkist gebonden worden. Dus.

 

"Van .doc naar Languedoc"

Light versie "Naar Zuid-Frankrijk maar toch in eigen bed slapen?"
Kosten: 300 euro. Anderhalf uur op een gezamenlijk overeen te komen locatie in Nederland. 

XL versie "Beleef het zelf, beleef het met reisleider Ton": 3 dagen reisleiding in Zuid-Frankrijk.
(Symbolische reis/verblijfs)kosten voor een gids voor drie dagen: 1209 a.d. + 1321 a.d.) = 2530 euro. Toeslag boven de 5 personen in onderling overleg.

Zuid-Frankrijk. Zonovergoten stranden, met op de achtergronden altijd heuvels en bergen. De Montagne Noire waarvan de waterstromen het Canal du Midi op peil houden. De uitlopers van de Pyreneeën waarover de D-weggetjes kronkelen en daartussen eindeloze wijnranken. Maar ook: een met bloed overgoten stuk land. In de 13e en 14e eeuw het toneel van een kruistocht, van brandstapels en verwoeste steden.

Wil je als je naar Zuid-Frankrijk gaat je reisgenoten versteld doen staan van je schijnbaar achteloze kennis over het gebied? Wil je weten waar je eigenlijk naar keek als je een kasteel beklom in een eindeloze rij toeristen? Wil je weten wat er in de boekjes stond die je geen zin had om te lezen? Waarom je naar Carcassonne moet, maar waarom Peyrepertuse, Cabaret (Lastours) of Montségur misschien nog wel mooier zijn?

In een verhaal over religie, macht, geweld, bloed, de hoofse liefde en verraad zal Ton je meenemen naar het verleden. Zijn verhaal, of het nou voor beginners, gevorderden of experts is weet alle leeftijden te boeien.

“Geweldig” aldus eerdere toehoorders. “Zijn expertise over het recht wordt eigenlijk alleen maar overstegen door zijn kennis over de middeleeuwse geschiedenis.” “Ik wou dat ik hem als luisterboek mee kon nemen op vakantie.” “Dat zo’n dor gebied zo’n levendige geschiedenis kon hebben had ik echt niet gedacht. Een aanrader voor iedereen.”

 

 

Selectie Tegenprestatie december 2017

  • OMG ik wil wel zo'n tegenprestatie voor mijn bijzonder hoge donatie!Workshop jongleren door directeurjongleur Hans de ZwartInleiding bij een The Big Lebowski viewing (in traditionele klederdracht)Anderhalf uur spelen in de gymzaal (ziekenhuisrekening wordt niet vergoed)Pubquiz voor je bedrijf of vriendengroep (2 keer beschikbaar)Een serenade voor jou of een persoon naar keuze (mits je deze persoon persoonlijk kent)Een city-tour door Amsterdam met banken op wieltjes (let op! Je duwt de bank zélf)Luxe lunch bezorgd op locatie in omgeving Amsterdam (2 keer beschikbaar)Een NetAidKit met installatie en uitleg door onze systeembeheerderEen fietstour door Rotterdam. Met bezoek aan het pinballmuseumCursus Wobverzoek doen: doe je eerste Wobverzoek!"Laat als me de sodemieter een paar van je verhalen horen" Een bloemlezing met toelichting van de teksten van de Jeugd van tegenwoordig"Van .doc naar Languedoc", light versie: "Naar Zuid-Frankrijk maar toch in eigen bed slapen?""Van .doc naar Languedoc", XL versie "Beleef het zelf, beleef het met reisleider Ton"
  • Vul hier je emailadres in! We komen zo snel mogelijk bij je terug!*
  • Heb je vragen? Vul ze hieronder in!

jQuery(document).bind('gform_post_render', function(event, formId, currentPage){if(formId == 23) {} } );jQuery(document).bind('gform_post_conditional_logic', function(event, formId, fields, isInit){} ); jQuery(document).ready(function(){jQuery(document).trigger('gform_post_render', [23, 1]) } );

Categorieën: Technieuws

Stickers, webcamcovers en waanzinnige tegenprestaties voor nieuwe en bestaande donateurs

di, 12/19/2017 - 14:19

Het hele jaar zetten wij ons in voor digitale vrijheid en privacy. We kunnen niet zonder jouw steun om ons werk te doen. Dit doe je natuurlijk om ervoor te zorgen dat wij ook het komende jaar kunnen strijden voor internetvrijheid, maar deze keer gaan we er ook een aantal bijzondere cadeautjes en tegenprestaties voor teruggeven!

Doneren, waarom ook alweer?

Nu 2017 bijna is afgelopen, kijken we vooruit naar volgend jaar. We zien veel op ons afkomen: een referendum en rechtszaak over het sleepnet en trackingwetgeving in de steigers. Maar ook het hackvoorstel dat nog steeds in de senaat besproken moet worden en nieuwe cyberbevoegdheden die worden voorbereid. Of denk aan uploadfilters, of toch encryptie dat vanuit Europa onder druk staat. En in onze ooghoek zien we de exponentieel toenemende hoeveelheid “slimme” apparaten in ieders huis. 2018 belooft daarmee ook weer een jaar te worden waarin internetvrijheid onder druk staat. Veel werk aan de winkel dus. Maar om dit te kunnen doen hebben we de steun van donateurs hard nodig.

Deze week gaan we iets voor je terugdoen!

Ons doel: 10.000 euro aan donaties om 2018 mee te beginnen. Dat willen we live bijhouden, dus we vullen in de vergaderzaal van Bits of Freedom aan de hand van de hoeveelheid donaties ons logo in. Om jullie en onszelf gemotiveerd te houden kan je op Freedom.nl live via de webcam zien hoe ver we zijn. En natuurlijk verschijnen we zo nu en dan op beeld.

Maar dat is niet alles: zowel voor nieuwe als bestaande donateurs hebben we ook cadeautjes!

Word nu donateur van Bits of Freedom

Bekijk onze livestream

Voor nieuwe donateurs

Omdat we blij zijn met je steun en we dat willen laten zien, hebben we de volgende acties:

Doneer je het komende jaar 7.50 euro per kwartaal (30 euro per jaar), dan ontvang je via de post het Bits of Freedom stickervel.

 

Doneer je vijf euro per maand (60 euro per jaar), dan ontvang je naast het stickervel ook onze Bits of Freedom webcamcover.

En doneer je 10 euro of meer per maand (>120 euro per jaar) dan ontvang je naast bovenstaande cadeautjes je eigen freedom.nl mailadres (zolang je donatie loopt). Dat is een meekijkvrije mail, met een domeinnaam die laat zien dat je geeft om je digitale vrijheid.

 

Voor eenmalige donaties (wat natuurlijk ook een jaarlijks terugkerende donatie mag zijn)

Doneer je eenmalig? Dan krijg je ook wat van ons. Is je donatie meer dan 30 euro? Dan krijg je een stickervel. Is je eenmalige donatie hoger dan 60 euro? Dan krijg je een stickervel en een webcamcover.

Naast de cadeautjes hierboven hebben we nog meer. En dat is onze eigen tijd en expertise. We hebben de koppen bij elkaar gestoken en nagedacht over wat wij persoonlijk zouden kunnen doen als tegenprestatie. Alle tegenprestaties zijn (met uitzondering van de lunch en de pubquiz) één keer beschikbaar, dus wees er snel bij!

Bijzondere tegenprestaties voor opmerkelijke donaties

Al donateur

Ben je al donateur? Fijn! We doen graag wat voor je terug. Als bestaande donateur ontvang je voor een eenmalige donatie van 2.50 euro het stickervel en voor 5 euro de webcamcover.

Gebruik hiervoor onderstaand formulier:

  • Maak uw keuzeIk heb een eenmalige donatie gedaan boven de 30 of 60 euro en ontvang graag het donateurscadeautjeIk ben bestaande donateur en wil graag het stickervel of de webcamcover bestellen
  • Naam op het rekeningnummer
  • E-mailadres
  • Waar maken we je blij mee?
    • Het stickervel (eenmalige donatie boven de 30 euro, bestaande donateurs eenmalig 2,50 euro)
    • De webcamcover (eenmalige donatie boven de 60 euro, bestaande donateurs eenmalig 5 euro)
  • Adres Straat + huisnummer Stad Postcode
jQuery(document).bind('gform_post_render', function(event, formId, currentPage){if(formId == 25) {} } );jQuery(document).bind('gform_post_conditional_logic', function(event, formId, fields, isInit){} ); jQuery(document).ready(function(){jQuery(document).trigger('gform_post_render', [25, 1]) } );

Categorieën: Technieuws

Vrijheid als ontwerpkeuze

di, 12/19/2017 - 08:08

De ontwerper van technologie heeft impact op de vrijheid van de gebruiker van die technologie. Dat betekent ook dat vrijheid een ontwerpkeuze kan zijn.

Technologie als verlengstuk van de mens

Als soldaat in een loopgraaf in de Eerste Wereldoorlog kon je eigenlijk alleen vertrouwen op je eigen sensoren: je oren, je neus, je ogen. In de herrie en de rook van geweren met lange lopen waren de zeppelins van de tegenstander een onzichtbaar en angstaanjagend wapen. En dus bedacht een slimmerik een “smart ear”: een grote hoorn zodat je met oren het geluid van over een grotere afstand kon horen. Het maakte het mogelijk om de komst van zeppelins al in een vroeg stadium te detecteren. Met meerdere “smart ears” op strategische locaties kon men zelfs de richting en snelheid van zeppelins bepalen. Tegenwoordig gebruiken we nog steeds Grutte Earen: met gigantische schotels luistert onze geheime dienst vanuit Burum naar radio­signalen vanaf de evenaar.

De snelle ontwikkeling van technologie maakt dat we steeds vaker zelf goed moeten nadenken over de wenselijkheid van die technologie.

Architectuur stuurt de mens

Wie net geland is op Schiphol staat het liefst al op uit zijn stoel nog voordat het lampje van de gordel uit is. Vanaf de gate loop je door naar de bagageband, waar het lange wachten op je koffer begint. Voor veel mensen een moment van frustratie: liever duik je je bed in of pak je een koud biertje uit je koelkast. Die frustratie bederft het plezier van je reis of zorgt voor een opstootje bij de bagageband. De ontwerpers van luchthavens zijn zich daarvan bewust en houden de passagier daarom bezig door de afstand tussen gate en bagageband kunstmatig lang te maken. Hoe langer de passagier onderweg is, des te minder tijd men bij de bagageband hoeft te wachten en gefrustreerd kan raken. Kortom, met de bouw stuur je het gedrag van de mens.

Technologie heeft impact op onze vrijheid

Soms is die impact goed voelbaar, maar zelden transparant. Als je die huurauto niet mag meenemen omdat de computer vaststelt dat je in het verkeerde postcodegebied woont, zijn de keuzes van de ontwerper van het systeem meteen voelbaar. Maar veel vaker is dat minder tastbaar en nog minder transparant. Want waarom geeft Google Maps je een route linksom in plaats van rechtsom? Is dat een gevolg van het straten­patroon in combinatie met het algoritme? Of heeft Google in de gaten dat die andere route veel drukker en dus langzamer is? Of hebben de omwonenden Google betaald om hun straat te ontzien? Jij wordt ongemerkt gestuurd door een bedrijf waarvan de belangen niet gelijk zijn aan die van jou en waarvan de keuzes bovendien grote sociale gevolgen kunnen hebben.

Impact die ook alleen maar groter wordt

Een helikopter is een duur stukje technologie. Het kost de politie niet alleen veel kerosine, maar ook veel manuren: meer dan 110 mensen op acht helikopters. Bovendien maken ze veel herrie en zijn goed zichtbaar. Dat zijn allerlei natuurlijke grenzen die de politie dwingen tot terug­houdendheid. De inzet van dit verlengstuk van de mens gebeurt weloverwogen. Maar technologische ontwikkelingen brengen straks autonoom vliegende drones ter grote van een vingernagel binnen het handbereik van de politie. Straks vliegt één agent vijf drones die bovendien niet zicht- of hoorbaar zijn voor het publiek en waarvan de vervanging niets kost. De impact van die technologie wordt daarmee alleen maar groter. In tegenstelling tot vroeger is allesomvattende en effectieve surveillance nu betaalbaar, maar is het ook wat we willen?

Soms is de impact van technologie op onze vrijheid goed voelbaar, maar zelden is zij transparant.

Niet alles wat kan, moet ook kunnen

De snelle ontwikkeling van technologie maakt dat we steeds vaker zelf goed moeten nadenken over de wenselijkheid van bepaalde ontwerpen en toepassingen. Nu de mens steeds vaker tot het onmenselijke in staat is, is het essentieel voor de toekomst van onze maatschappij en wereld dat we ons steeds weer vragen stellen. Is dit wel wat we willen? Overzien we alle consequenties, ook de negatieve en die op de lange termijn? Is deze toepassing of uitwerking wel rechtvaardig? Laat het iedereen in zijn waarde? Op welke wijze schaadt of bevordert deze ontwikkeling onze vrijheid? Kortom: question everything.

Deze tekst werd eerder gepubliceerd op de website van Ontwerp Platform Arnhem, naar aanleiding van een presentatie.

Categorieën: Technieuws

Leven als op een vliegveld

ma, 12/18/2017 - 16:45

Het internet begint steeds meer te lijken op een vliegveld. Niet alleen door de alomaanwezige surveillance, maar ook door de manier waarop advertenties al onze aandacht proberen op te eisen. Moeten we aan de slag met een recht om niet aangesproken te worden?

De titel van dit verhaal heb ik te danken aan Marleen Stikker van de Waag. Zij gebruikt die metafoor om te laten zien hoe het internet veranderd is. Van een open plek zonder centrale regels, naar een plek waar je —omdat alles permanent opgeslagen wordt— je gedrag gaat aanpassen aan een onzichtbare gedragscode.

Het vliegveld als een wereld waarin we, vanwege het vermeende dreigingsniveau, accepteren dat we onze normale rechten opgeven en de overheid steeds dichterbij laten komen. De nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten, de Wiv 2017, verbreedt die vliegveldmentaliteit naar de hele maatschappij.

We zeggen "sorry" tegen alle vissers

Ik noem de wet bewust geen sleepnet wet. Toen ik namelijk een paar maanden geleden met de woordvoerder van de AIVD sprak, legde ze mij uit dat ze het bij de diensten geen goede term vinden. Niet omdat het geen adequate beschrijving zou zijn van de nieuwe bevoegdheden van de geheime diensten. Nee, we moeten volgens de AIVD de term niet gebruiken omdat het onze vissers te kort doet. Die vissen namelijk allang niet meer met een sleepnet, maar doen dat juist heel gericht. Dus bij deze:

Maar het is en blijft natuurlijk wel een sleepnet. Dat we deze wet nu nogmaals serieus ter discussie kunnen stellen hebben we te danken aan de vijf studenten die door keihard campagne te voeren ervoor hebben gezorgd dat we in maart een referendum over de wet gaan hebben. Wat ons betreft is het helder: een "nee"-stem op het referendum is een stem voor een betere wet.

De sleepwet studenten (foto: Annelene Schulze)

Maar genoeg over de nieuwe wet op de geheime diensten. Vandaag wil ik een andere manier uitlichten waarop ons leven steeds meer begint te lijken alsof we permanent op een vliegveld zijn. De manier waarop onze ervaring door advertenties wordt vormgegeven.

Het vliegveld als advertentieruimte

Elke keer als ik op een vliegveld ben verbaas ik me weer over de heftigheid waarmee geprobeerd wordt om mijn aandacht te trekken.

Het vliegveld is zoals de reclameprofessionals zeggen een "high dwell time environment, delivering a captive audience." Anders gezegd: je moet er altijd lang wachten en je kunt geen kant op. En dus mag geen enkel oppervlak onbenut blijven. Daarom vind je tegenwoordig zelfs reclame op de bagageband, reclame op de bakjes die met je spullen door de scanner moeten en reclame op de boarding pass die je thuis print. In Canada zijn er zelfs ge-brande parkeerplekken waar je alleen maar met een Lexus mag staan. Dat leidde tot een relletje omdat ze voor het maken van de Lexus-plekken de parkeerplaatsen voor minder valide mensen hadden verplaatst naar een minder gunstige plek.

Speciale parkeerplekken voor Lexus-eigenaren

De wapenwedloop voor aandacht

Ook buiten het vliegveld is de wapenwedloop tussen de aandachttrekkers in volle gang. Banksy legde al meer dan tien jaar geleden de vinger op de zere plek. Hij samplede een tekst over adverteerders en maakte er dit van:

They leer at you from tall buildings and make you feel small. They make flippant comments from buses that imply you're not sexy enough and that all the fun is happening somewhere else. They have access to the most sophisticated technology the world has ever seen and they bully you with it. [..] They have rearranged the world to put themselves in front of you.

Door de advertenties weg te halen —zoals in onderstaand fotoproject van Nicolas Damiens— valt het pas op hoe vervuild ons visuele blikveld is met advertenties. En dit is echt niet alleen het geval in Tokyo. Damiens had zo'n foto ook gewoon hier op Amsterdam Centraal kunnen maken.

Tokyo No Ads (Nicolas Damiens)

Dankzij Exterion en met instemming van de NS staat het daar vol met reclamezuilen met bewegend beeld, die zijn volgens onderzoekers namelijk 52% beter zichtbaar. Die reclamezuilen hebben een camera om te kijken of de kijker wel met aandacht kijkt. Die camera's staan inmiddels schijnbaar uit. Niet omdat we niet achtervolgd willen worden door advertenties die in de nabije toekomst gezichtsherkenning gaan doen en dan aan Facebook gekoppeld kunnen worden om de offline en online advertentiemarkt bij elkaar te brengen. Nee, ze staan "voorlopig" uit omdat Exterion betreurt dat er discussie ontstaan is over de camera's omdat zij —daar komt ie— "niet goed genoeg hebben gecommuniceerd."

Aandacht en internetvrijheid

Je kunt nu denken: "So what, Hans?! Wat heeft dit verhaal met privacy en met internetvrijheid te maken?" Ik vertel dit verhaal omdat we volgens mij structureel de waarde en het belang van onze aandacht onderschatten. En dat zorgt ervoor dat we geen goed antwoord kunnen formuleren op de manier waarop het web stuk wordt gemaakt door het compleet dominante businessmodel, een businessmodel dat is gebaseerd op data verzamelen en het produceren van advertenties.

Om met dat businessmodel te beginnen. Het web is een compleet gecommercialiseerde ruimte geworden. In het wetenschappelijke artikel uit 1998 waarin Larry Page en Sergey Brin Google aan de wereld voorstelden vonden de heren nog dat advertenties en zoekmachines nooit goed samen zouden kunnen gaan. Ze schepten op over hun resultaat voor de zoekterm "cellular phone", namelijk een artikel over het effect van bellen op rijgedrag. Een zoekmachine met advertenties zou volgens hen nooit de drijfveer hebben om dat resultaat bovenaan te tonen. Hieronder wat je nu te zien krijgt als je op Google zoekt naar "cellular phone". Bijna de helft van de visuele ruimte is ingenomen door advertenties en veel meer dan de helft van het datagebruik wordt ingenomen door het schier oneindige aantal manieren waarop Google ons tracked. Dit voorbeeld is echt symptomatisch voor de huidige stand van zaken op het web. Het maakt de internetplatforms niet uit naar wat je kijkt. Zolang je maar kijkt. We accepteren die stand van zaken op het internet, of breder gezegd: in de publieke ruimte, omdat we onze eigen aandacht onderwaarderen.

Onvoldoende waardering voor onze eigen aandacht

In de introductie van zijn boek "The World Beyond Your Head" maakt Matthew B. Crawford een analyse van hoe we op dit moment met aandacht omgaan. Hij was geïnspireerd om dit boek te schrijven toen hij tijdens het betalen, tussen het invoeren van zijn pincode en de bevestiging van de betaling, geconfronteerd werd met een advertentie.

Volgens hem is onze aandacht iets heel intiems. Het bepaalt wat reëel voor ons is, dat wat we in ons bewustzijn hebben. In feite gebruiken bedrijven als Google, Facebook en Amazon onze aandacht voor hun commerciële doelstellingen. En omdat je maar een beperkte hoeveelheid aandacht hebt, ziet Crawford dit niet als het scheppen van nieuwe welvaart, maar als het herverdelen van bestaande welvaart. Van jou, naar de bedrijven in Silicon Valley. Anders gezegd: de tijd die je besteedt aan Facebook is vooral goed voor Facebook en kun je niet nog een keer gebruiken voor je eigen economische of sociaal-culturele activiteiten. Crawford pleit daarom voor een attentional commons, het besef dat aandacht een beperkte en gedeelde bron is die we allemaal nodig hebben. Zoals schone lucht ademen mogelijk maakt, maakt cognitieve stilte —in de zin van: gebrek aan afleiding— denken mogelijk.

Er is de afgelopen tijd gelukkig meer aandacht voor aandacht. Tim Wu, aanjager van netneutraliteit, heeft er net een boek over geschreven en ex-Google filosoof Tristan Harris is een non-profit begonnen met de naam "Time Well Spent". Hij is van mening dat de grote bedrijven uit Silicon Valley een zero-sum spelletje aan het spelen zijn om zoveel mogelijk van onze beperkte hoeveelheid aandacht op te eisen. Iedereen die weleens langer op Facebook of YouTube heeft gezeten dan ze eigenlijk zouden willen moet dat herkennen. Deze aandachtsrace heeft volgens Harris een aantal negatieve gevolgen. Een belangrijke consequentie is bijvoorbeeld de kwetsbaarheid van onze democratie voor nepnieuws.

Nepnieuws is het resultaat van de manier waarop ons informatie-ecosysteem in elkaar zit. Harris geeft daarbij de technologie de schuld. Maar ik denk, samen met Crawford, dat het probleem elders ligt. We hebben deze aandachtseconomie nog onvoldoende gepolitiseerd. Het is nu een soort Wilde Westen, zonder regels en waar alles nog kan. We zijn ons er nog niet van bewust dat aandacht óók een beperkte bron is, net als schoon water of schone lucht. We moeten dus de politieke beslissing nemen om die beter te beschermen. Zowel offline als online. In São Paulo hebben ze laten zien dat dat kan.

São Paulo, de stad zonder advertenties

Burgemeester Gilberto Kassab maakte daar in 2007 zijn wet voor een schone stad. Hij zag die wet als noodzakelijk om vervuiling van water, lucht, geluid en het visuele domein tegen te gaan. Hij begon met dat visuele domein: billboards, videoschermen, advertenties op bussen, op gebouwen, etc. werden allemaal verboden. De politiek won van de adverteerders, met de steun van een merendeel van de bevolking. Bedrijven moesten andere manieren gebruiken om klanten te vinden en kwamen er zelfs achter dat die manieren vaak beter werkten dan de billboards. Er was opeens letterlijk de ruimte om grootstedelijke problematiek op een nieuwe wijze aan te pakken.

Het recht om niet aangesproken te worden

Misschien heeft Crawford gelijk als hij zegt dat we het recht op privacy aan zouden moeten vullen met een right to not be addressed, een recht om niet aangesproken te worden. Misschien kunnen we dan onze aandacht besteden aan gedeelde belangen en daarmee een internet bouwen waar het prettig vertoeven is. Een internet dat niet de karakteristieken heeft van een vliegveld. Bits of Freedom heeft daar in ieder geval zin in.

Dit is een bewerkte versie van de speech die Hans de Zwart gaf op de Big Brother Awards 2017, op maandag 11 december 2017 in de Stadsschouwburg in Amsterdam.

Categorieën: Technieuws

Een “nee” bij referendum is stem voor betere wet

ma, 12/18/2017 - 08:16

Het referendum over de sleepnetwet kent een duidelijke vraag: “Bent u voor of tegen Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2017”. Maar voor ons is het allemaal beduidend minder zwart/wit.

De oude wet was absoluut aan herziening toe

Voor alle duidelijkheid: Bits of Freedom is groot voorstander van een herziening van de wet die onze geheime diensten reguleert. Die wet is belangrijk voor de bescherming van onze nationale veiligheid en onze vrijheid. De herziening is belangrijk omdat de huidige wet is verouderd. Zo is door de technologische ontwikkelingen van de afgelopen vijftien jaar de impact van sommige bevoegdheden enorm gegroeid, zonder dat de waarborgen mee zijn gegroeid. Ook is helder dat sommige onderdelen van de oude wet in strijd zijn met het Europese mensenrechten­verdrag EVRM.

Een “nee” in het referendum moet vooral uitgelegd worden als een “nee” tegen de controversiële delen van de wet.

De nieuwe wet kent veel verbeteringen

Een herziening van die oude wet is dus meer dan welkom. En gelukkig is de nieuwe wet op veel onderdelen ook een grote verbetering. Om maar een paar dingen te noemen: straks is onderzoek in open bronnen op het internet beter gereguleerd, zijn de regels voor het delen van gegevens met buitenlandse diensten verbeterd, zijn voor sommige bevoegdheden de waarborgen verzwaard en is ook het toezicht versterkt. Die verbeteringen zijn misschien niet allemaal zoals wij het zouden willen, maar het is zeker beter dan voorheen.

Maar de controversiële delen moeten eruit

Dat wil zeker niet zeggen dat we de nieuwe wet volledig omarmen. Er zijn een aantal onderdelen die absoluut aangepast of zelfs geschrapt moeten worden. Het meest controversiële is dat sleepnet: we vinden het onacceptabel dat de AIVD straks op grote schaal onschuldige burgers afluistert. We vinden het ook niet goed dat de geheime dienst de gegevens die zij heeft verzameld, ongezien mag delen met buitenlandse geheime diensten. En we vinden het niet oké dat de geheime diensten onbekende kwetsbaarheden in veelgebruikte software achter de hand mogen houden, want dat maakt onze maatschappij juist onveiliger.

Een herziening is meer dan welkom, maar dat wil niet zeggen dat we de nieuwe wet volledig omarmen.

Het publieke debat is vaak binair

De voorstanders van deze controversiële nieuwe bevoegdheden suggereren graag dat organisaties als Bits of Freedom tegen de hele wet zouden zijn of zelfs tegen de geheime diensten an sich. Dat is niet waar. Wij vinden deze nieuwe wet hard nodig maar vinden dat bepaalde nieuwe bevoegdheden te ver gaan. Dat is natuurlijk een lastigere boodschap dan helemaal voor, of helemaal tegen zijn. Daarom nemen we veelvuldig de moeite helder uit te leggen welke delen van de wet ondermaats zijn. Zie hier, hier, hier, hier, hierhier, hierhier, hierhier, hier, hierhier etc etc. En dat geldt ook voor onze website rondom het referendum, die we drie weken geleden lanceerden. Helaas blijft van die nuance vaak weinig over in het publieke debat.

De betekenis van een “nee” in het referendum

Van die nuance blijft ogenschijnlijk ook weinig over met de vrij binaire vraagstelling van het referendum: “Bent u voor of tegen de [nieuwe wet voor de geheime diensten]”. Maar een “nee” van de burger tegen deze wet moet niet opgevat worden als een “nee” tegen de hele wet (en al helemaal niet als een “nee” tegen de geheime diensten). Een “nee” in het referendum moet vooral uitgelegd worden als een “nee” tegen de controversiële delen van de wet. Met een “nee”-stem vraag je om een betere wet. Zo simpel is ‘t.

Categorieën: Technieuws

De week van spijtbetuigingen, privacy in slimme steden en bitcoindonaties

vr, 12/15/2017 - 22:56

Een stukje service van ons naar jou toe: mooie, ontroerende, zorgwekkende en/of hilarische linkjes over internetvrijheid die we deze week ontdekten en graag met je delen.

De VS is helaas even klaar met netneutraliteit

Gisteren heeft de Amerikaanse FCC besloten om de regels voor netneutraliteit te schrappen. Onze collega's van Access Now hebben een aantal internationale reacties op deze beslissing op een rijtje gezet. Ook uit landen waar ze geen netneutraliteit hebben en ze dus weten wat voor consequenties dat kan hebben.

Een grote groep internetpioniers had eerder in een technische briefing aan de FCC uitgelegd dat hun beslissing gebaseerd is op een verkeerd begrip van hoe het internet werkt. Helaas heeft dat niet mogen helpen. Het laatste woord is hier zeker nog niet over gezegd: half Amerika staat klaar om alsnog via de rechter een neutraal internet af te dwingen.

Acces Now: The world responds to the U.S. FCC vote against Net Neutrality

Internet Pioneers and Leaders Tell the FCC: You Don’t Understand How the Internet Works

Spijtbetuigingen van voormalig Facebook medewerkers en investeerders

Het is toch wel een aparte trend: oud-medewerkers van de grote techbedrijven die keihard uithalen naar hun voormalige werkgever. Afgelopen week was het Chamath Palihapitiya die aan een groep studenten uitlegde dat Facebook de maatschappij langzaam uit elkaar speelt. Ze voldoen volgens hem dus niet aan hun missie: "Give people the power to build community and bring the world closer together." Hij schaamt zich dat hij Facebook heeft geholpen om groot te worden (hij is er trouwens wel schofterig rijk mee geworden) en gebruikt de site zelf niet. Ook zijn kinderen mogen de site niet gebruiken. Dat zien we trouwens wel vaker: veel van de kinderen van mensen die in Silicon Valley werken, worden door hun ouders angstvallig weg van social media gehouden. Hoe zou dat komen?

Volkskrant: Oud-Facebooktopman roept op te stoppen met sociale media: 'Je wordt geprogrammeerd'

Als kunstmatige intelligentie een kunstwerk maakt, van wie is dan het copyright?

Stel je houdt heel erg van de Bouquet reeks. Nadat je honderden boeken uit de reeks hebt gelezen schrijf je een eigen versie in de stijl van die Bouquet reeks. Het spreekt dan eigenlijk voor zich dat het copyright voor het boek bij jou ligt. Maar hoe zit dat als computers dit doen door middel van kunstmatige intelligentie? Stel dat Google alle Bouquet reeks boekjes als input gebruikt voor het maken van duizenden versies van nieuwe romantische verhalen. Bij wie ligt het copyright dan? Mag Google dat zomaar doen? Op Engadget een interessant artikel waarin dit soort vragen verkend wordt.

Engadget: Modern copyright law can't keep pace with thinking machines

Privacy in de 'slimme' stad

Trouw heeft een mooie serie van drie artikelen over wat de zogenaamde slimme stad betekent voor privacy. Wetenschapper Dorien Zandbergen wijst op een onderbelicht risico: "Het gevaar is dat alleen een kleine groep experts de technologie snapt, en dat burgers steeds verder op achterstand komen te staan."

Trouw: Moeten we wel zo blij zijn met de slimme stad?

Trouw: Niemand controleert big brother

Trouw: Privacy in een stad vol glurende ogen, kan dat?

Lessen uit een beveiligingsprobleem bij Fox-IT

Er is geen enkel bedrijf ter wereld dat volledig onkwetsbaar is voor beveiligingsincidenten. Ook de beveiligers zelf zullen problemen tegenkomen. Fox-IT beschrijft op haar blog hoe ze afgelopen september slachtoffer werd van een person-in-the-middle aanval. Het is interessant om te lezen hoe dat heeft kunnen gebeuren ("Wij hebben onze DNS provider 18 jaar geleden gekozen toen 2FA nog geen overweging of optie was"), hoe ze er vrij snel achter konden komen en zo de schade relatief beperkt hielden, en wat ze eraan hebben gedaan zodat hetzelfde probleem niet nog een keer kan plaats vinden.

Fox-IT: Lessons learned uit een Man-in-the-Middle-aanval

Rijk geworden met Bitcoin? Weggeven maar!

De mensen die op het internet "leven" waren er natuurlijk als eerste bij toen de cryptomunt Bitcoin ontstond. In de begintijd kon je met heel weinig moeite tientallen of zelfs honderden Bitcoin minen of voor weinig geld kopen. Nu de waarde van Bitcoin door het dak gaat zijn deze mensen opeens verschrikkelijk rijk geworden. Zo is er deze week iemand een fonds begonnen waar hij ongeveer 86 miljoen dollar in Bitcoin gaat weggeven aan goede doelen. Wikileaks heeft, dankzij de blokkade op credit card betalingen een paar jaar geleden ook heel veel Bitcoin ontvangen. In The New Yorker zegt iemand daar over: "They have so much money in bitcoin it’s ridiculous." Maar ook kleinere projecten hebben baat bij de Bitcoin donaties die ze eerder hebben gekregen. Zo kan het Mailpile project hierdoor bijvoorbeeld een aantal programmeurs aan het werk zetten.

Wij hopen natuurlijk stiekem zelf ook op steun van een Bitcoin financier...

I'm donating 5057 BTC to charitable causes! Introducing The Pineapple Fund

The New Yorker: Julian Assange, a Man Without a Country

Mailpile: Holiday Season Updates

Categorieën: Technieuws

De impact van schrappen netneutraliteit in VS

do, 12/14/2017 - 07:57

De Verenigde Staten schrapt vandaag nationale regels die netneutraliteit beschermen, is de verwachting. Wat betekent dat voor ons?

Verwacht: in VS schrapt toezichthouder netneutraliteit

Vandaag wordt een treurige dag. Vandaag is namelijk de dag waarop de Amerikaanse toezichthouder FCC de bescherming van netneutraliteit schrapt - zo is aangekondigt. Een bijzonder slecht idee, want het principe beschermt de vrijheid van meningsuiting en privacy van internetgebruikers en bevordert innovatie. Welke impact heeft het schrappen van de regels aan de andere kant van de oceaan voor ons?

Zo op het eerste gezicht is die impact klein. Jij bent klant bij een Nederlandse provider en hier is netneutraliteit Europees geregeld. Maar de effecten van het besluit van de FCC zijn subtieler en alleen merkbaar op de langere termijn.

Het schrappen van netneutraliteit in de VS zorgt voor een inperking van het innovatieve karakter van het internet.

Minder innovatie door discriminatie

In de eerste plaats betekent het dat Nederlandse bedrijven het mogelijk moeilijker krijgen op de Amerikaanse markt. De uitzondering op die regel is uiteraard het bedrijf dat wel in staat is om een deal te sluiten met een grote Amerikaanse internetprovider om voorgetrokken te worden. Maar het zal voor Amerikaanse internetproviders vooral interessant zijn om dergelijke deals te sluiten met partijen die toch al groot zijn op de Amerikaanse markt en dat zijn vaak Amerikaanse bedrijven. Nederlandse bedrijven hebben dus niet het groeipotentieel dat ze bij een netneutraal internet wel zouden hebben.

In de tweede plaats zorgt het schrappen van netneutraliteit in de Verenigde Staten voor een inperking van het innovatieve karakter van het internet in het algemeen. Het internet is in twintig jaar tijd snel groot geworden omdat iedereen elke computer op het internet even makkelijk kon bereiken. Door het gebrek aan barrières hadden vernieuwende diensten gelijke kansen. Als internetproviders hun monopoliepositie misbruiken om gebruikers uit te melken gaat dat ten koste van het open karakter van het internet. Dat is wat gaat gebeuren en dat heeft ook impact op de Nederlandse internetgebruiker: het aanbod zal niet zo innovatief zijn als het ook kan zijn.

Als providers hun monopoliepositie misbruiken om internetters uit te melken gaat dat ten koste van het open karakter van het internet.

Europa wil behoud netneutraliteit

Je kunt je natuurlijk nog wel afvragen of het besluit om netneutraliteit te schrappen in de Verenigde Staten misschien ook uitstraalt naar beleidsmakers in Europa. Daar lijkt het niet op. Terwijl in Amerika de toezichthouder deze regels bepaalt, is in Europa de wetgever verantwoordelijk. En de wet laat zich wat minder makkelijk aanpassen. Soms is de stroperigheid van het wetgevingsproces wél een plus. Maar nog veel belangrijker: hier zijn we er trots op dat we zo iets als netneutraliteit bij wet geregeld hebben. De Europese Commissie heeft dan ook al aangegeven dat netneutraliteit in Europa beschermd blijft. Gelukkig maar.

Categorieën: Technieuws

Kabinet en Focum slepen de Big Brother Awards 2017 in de wacht

ma, 12/11/2017 - 20:00

Het kabinet wint de publieksprijs van de Big Brother Awards 2017. Profielhandelaar Focum gaat met de expertprijs naar huis. Het kabinet wint de prijs voor het doordrukken van de inwerkingtreding van de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten – door het publiek vaak ook wel de sleepnetwet genoemd. Focum wint de prijs voor het profileren en beïnvloeden van levenskansen, zonder daar de maatschappelijke verantwoordelijkheid voor te nemen. De Belastingdienst krijgt een oneervolle vermelding voor hun datajacht waarbij ze de wet waren vergeten. De positieve privacyprijs, de Felipe Rodriquez Award, gaat dit jaar naar Kashmir Hill. Deze Amerikaanse journaliste maakt met haar verhalen de privacyproblematiek op een originele en begrijpelijke manier inzichtelijk voor een groot publiek.

Publieksprijs: het kabinet dendert door met inwerkingtreding nieuwe wet geheime diensten

Met 47% van de stemmen is het kabinet de overtuigende winnaar van de publieksprijs van de Big Brother Awards. Het kabinet was genomineerd voor het doordrukken van de inwerkingtreding van de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Het publiek heeft grote moeite met de introductie van een zogenaamd sleepnet voor de geheime diensten. Eerder negeerde het kabinet de overweldigende kritiek van burgers, adviesorganen en maatschappelijke organisaties. Nu wil het kabinet de wet zo snel mogelijk van kracht laten zijn, ongeacht de uitslag van het referendum. De inzenders vinden dan ook dat het kabinet de prijs verdient voor “het doordrukken van een sleepnetwet”.

Iedereen kon kandidaten nomineren en daarna op de top-drie stemmen. De andere kandidaten waren CDA-fractievoorzitter Buma vanwege zijn minachtende houding voor het referendum en de GGZ Nederland, voor het overboord zetten van het medisch beroepsgeheim ten behoeve van een betere zorg.

Expertprijs: Focum handelt in data en in eigenbelang

Nederlands grootste handelaar in kredietprofielen, Focum, werd genomineerd voor hun handelen in de coulissen van de profileringsmarkt. Partijen zoals Focum adviseren bedrijven over de kredietwaardigheid van hun klanten. Die adviezen blijken in de praktijk grote gevolgen te hebben, omdat die adviezen vrijwel altijd worden overgenomen. Voor burgers is het intussen niet inzichtelijk op welke gegevens die profielen zijn gebaseerd of hoe die adviezen tot stand komen.

De consequenties voor de burger kunnen groot zijn. Zo wordt op basis van deze profielen besloten over het toelaten tot of de premiehoogte van verzekeringen. Om in de woorden van Dennis Broeders, hoogleraar aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, te spreken: “Naarmate dergelijke profielen vaker gebruikt worden in het dagelijks leven door banken, werkgevers, verzekeraars en de overheid, beïnvloeden ze levenskansen.”

Focum profiteert van de rol die zij inneemt en zal zich bewust zijn van de verregaande gevolgen van hun adviezen voor de samenleving. Maar de maatschappelijke verantwoordelijkheid die daarbij komt, wordt niet genomen. Daarom is Focum de winnaar van de Expertprijs.

De andere twee kandidaten waren de Belastingdienst en Translink. De Belastingdienst voor het structureel overtreden van de privacyregels op de Data & Analytics-afdeling en kreeg daarvoor een oneervolle vermelding. Translink werd genomineerd vanwege het veel te soepel overdragen van privacygevoelige gegevens aan DUO en andere organisaties in hun zoektocht naar fraudeurs.

Over de totstandkoming van de Expertprijs

Experts dienen nominaties in voor de Big Brother Awards Expertprijs. Bits of Freedom kiest daar een top 3 én een winnaar uit. Deze experts dienden nominaties in: Bart de Koning (onderzoeksjournalist), Bart Schermer (Considerati), Corinne Cath (onderzoeker Oxford Internet Institute), Dennis Broeders (Erasmus Universiteit Rotterdam), Frederik Zuiderveen Borgesius (onderzoeker Universiteit van Amsterdam), Gerrit-Jan Zwenne (Brinkhof), Marleen Stikker (directeur De Waag), Mieke van Heesewijk (programmamanager SIDN fonds), Ot van Daalen (onderzoeker Universiteit van Amsterdam), Jelle Klaas (PILP).

Positieve privacyprijs: Felipe Rodriquez Award voor Kashmir Hill

De positieve privacyprijs, de Felipe Rodriquez Award, is uitgereikt aan Kashmir Hill. Zij is een Amerikaanse journaliste die op pakkende wijze privacyproblemen voor het voetlicht weet te brengen. Vaak zijn zorgen over privacy abstract, maar zij heeft de gave het belang van privacy concreet te maken en de mensen die geraakt worden een gezicht te geven. Daarmee weet zij een groot publiek te bereiken.

Felipe Rodriquez was een van de oprichters van XS4ALL en De Digitale Stad, een van de steunpilaren van Bits of Freedom en grondlegger van de digitale burgerrechtenbeweging in Nederland. Felipe overleed in 2015, maar zijn levensverhaal laat zien hoeveel verschil een individu kan maken. Met deze prijs hopen XS4ALL en Bits of Freedom dat zijn voorbeeld anderen inspireert om zich in te zetten voor privacy en internetvrijheid.

Categorieën: Technieuws

De week van onterechte onderzoeksobjecten, Ethiopische spionagepraktijken en “the shed at Dulwich”

vr, 12/08/2017 - 16:47

Een stukje service van ons naar jou toe: mooie, ontroerende, zorgwekkende en/of hilarische linkjes over internetvrijheid die we deze week ontdekten en graag met je delen.

Zes jaar onterecht onderzoeksobject van de FBI

Documentairemaakster Laura Poitras (meest bekend van haar film over Snowden, CITIZEN FOUR) is zes jaar lang onderzocht door de Amerikaanse FBI. Dit terwijl er geen enkel bewijs was dat zij een misdaad zou hebben begaan of een gevaar voor de Amerikaanse nationale veiligheid zou kunnen zijn. Jarenlang werd ze op vliegvelden uitvoerig ondervraagd en vastgehouden of werd haar computerapparatuur afgepakt om onderzocht te worden. Dit had zo nog jaren door kunnen gaan als er niet vanuit een aantal andere journalisten expliciet kritiek was gekomen op deze praktijk.

EFF: Government Documents Show FBI Cleared Filmmaker Laura Poitras After Six-Year Fishing Expedition

Hoe zou jij op de vlucht gaan?

We zijn alweer een paar weken bezig met het tweede seizoen van het Nederlandse televisieprogramma Hunted waarin een aantal mensen op de "vlucht" slaan en gevonden moeten worden door de 'opsporingsdiensten'. Het programma is een toegankelijke (hoewel niet altijd even precieze of correcte) manier om kennis te maken met het type bevoegdheden dat de Nederlandse politie inmiddels heeft en de technische mogelijkheden die daarbij horen. De vraag die je jezelf als kijker natuurlijk steeds stelt is: hoe zou ik dit beter hebben gedaan...

Hunted

Ethiopië bespioneert de wereld met commerciële surveillancesoftware

Uit een recent onderzoek van Citizen Lab blijkt dat de Ethiopische overheid de afgelopen periode personen in Canada, de Verenigde Staten, Duitsland, Noorwegen, het Verenigd Koninkrijk en tal van andere landen illegaal digitaal heeft bespioneerd. Die mensen kregen allemaal een email waarin ze werden verleid om op een link te klikken. Als ze dat deden dan werd er direct malware op hun apparaat geïnstalleerd waarmee alle activiteiten op het apparaat bijgehouden konden worden en zelfs de microfoon en camera op afstand geactiveerd. In dit artikel van de directeur van Citizen Lab laat hij zien hoe het komt dat Ethiopië zo makkelijk wereldwijd kan surveilleren en hoe moeilijk het is om daar iets aan te doen.

Ron Deibert: Evidence That Ethiopia Is Spying on Journalists Shows Commercial Spyware Is Out of Control

Online recensies zijn makkelijk te manipuleren

Nadat hij geld verdiende met het schrijven van (nep) recensies voor restaurants op TripAdvisor besloot Oobah Butler om te proberen het schuurtje in zijn achtertuin tot het meest populaire restaurant van London te maken. Lees in dit hilarische verhaal hoe hij dat voor mekaar kreeg. Volgens TripAdvisor zijn ze overigens wel degelijk goed in het vinden van neprecensies voor echte restaurants, maar is dat iets heel anders dan het vinden van neprecensies voor neprestaurants. Tja.

VICE: I Made My Shed the Top Rated Restaurant On TripAdvisor

Toekomstige milestones voor zelfrijdende auto's

Randall Munroe heeft weer eens een hele scherpe strip gemaakt. Dit zijn de zaken die zelfrijdende auto's in de toekomst ook zullen kunnen:

XKCD: Self-Driving Car Milestones

Categorieën: Technieuws

In de Tweede Kamer: Een hoorzitting over de horizon bij horizontale privacy

do, 12/07/2017 - 00:28

Vandaag spreken we in een hoorzitting in de Tweede Kamer over horizontale privacy, dus de privacy tussen burgers onderling. In een volgepland panel zeggen wij: benut vooral de bestaande regels voor er nieuwe regels komen en laat de techniek voor ons werken, in plaats van tegen ons.

Problemen zijn bekend, nu de oplossingen nog

De hoorzitting is een initatief van VVD-Kamerlid Sven Koopmans, die bezorgd is over de manier waarop burgers inbreuk op elkaars privacy maken. En, laten we eerlijk zijn: die zorg is niet onterecht. Natuurlijk maken overheden en bedrijven zich schuldig aan privacyschendingen, maar burgers laten zich ook niet onbetuigd. Je hoeft het nieuws maar te bekijken of de schendingen vliegen je soms om de oren

De vraag is dan natuurlijk: hoe pakken we dat dan aan? Meer verbieden dan maar? Allerlei dingen zomaar gaan verbieden, als het probleem juist bij gebrek aan capaciteit bij opsporing ligt, vinden wij geen goede oplossing. Wij denken dat er drie richtingen zijn waarin zulke problemen kunnen worden aangepakt:

Leef de bestaande regels na, bescherm het slachtoffer en laat de techniek voor ons werken in plaats van tegen ons.

1. Benut eerst de bestaande regels

Er zijn al heel veel regels om privacyschendingen aan te pakken – benut die. Wij zijn natuurlijk ook voor een goede aanpak van strafbaar gedrag. Als iemand de wet overtreedt en strafbaar handelt, dan moet die daar voorvervolgd kunnen worden, zo simpel is het. Dat bijvoorbeeld wraakporno strafbaar wordt gesteld vinden we begrijpelijk.

Waar we een groot probleem mee hebben, is het verschuiven van verantwoordelijkheid. Een slachtoffer zit vaak in een kwetsbare positie en is zich niet altijd bewust van de mogelijkheden om daar iets aan te doen. Daar is, als dat strafbaar is, natuurlijk de politie voor. Het kan dan niet zo zijn dat de politie niets doet, maar het slachtoffer aan zijn of haar lot overlaat. Niet omdat de politie dat zelf wil, maar wel omdat er bijvoorbeeld onvoldoende kennis of capaciteit is.

2. Zorg voor een laagdrempelige rechtsgang

Als een slachtoffer zelf zijn of haar recht wil halen, omdat het bijvoorbeeld niet om strafbaar gedrag gaat, dan kan dat erg lastig zijn. Procedures zijn kostbaar en kunnen lang duren. Een te hoge drempel om rechtsbescherming te krijgen. Wij vinden dat dat laagdrempeliger kan en moet.

Dat we in een glazen huis leven is intussen wel duidelijk.

3. Pak het probleem aan en niet het symptoom

Een deel van deze problemen wordt veroorzaakt doordat de technologie het vastleggen van elkaar (en daarmee) schenden van elkaars privacy, mogelijk maakt. Dat gaat met het Internet of Things alleen maar groeien. Daarbij stimuleren sociale media zoveel mogelijk delen van materiaal, dus natuurlijk wordt er niet alleen meer en meer vastgelegd, maar ook meer en sneller gedeeld. De infrastructuur speelt dus een grote rol.

Tegelijkertijd kan die techniek ook juist ingezet worden om de situatie te verbeteren. Neem bijvoorbeeld Google Street View, waar automatisch vastgelegde personen geanonimiseerd worden. Technisch is het dus mogelijk om opnames te anonimiseren. Je zou bijvoorbeeld kunnen denken aan het anonimiseren bij opname, of voor het moment dat beelden gedeeld worden, tenzij de opgenomen personen toestemming hebben gegeven. Maar, dan moet dat wel ook in diensten en producten worden toegepast.

Als de Nederlandse overheid daar iets mee wil, dan zou ze dus kunnen stimuleren dat anonimiseringssoftware by design wordt ingebouwd, desnoods via wetgeving.

Dit zullen we vandaag in de Tweede Kamer vertellen – en meer. wil je meekijken? Dat kan hier! Onze uitgebreidere inbreng nalezen? Dat kan hier.

Categorieën: Technieuws

Ongeëvenaarde journalist Kashmir Hill te gast bij Big Brother Awards. Dit is waarom.

wo, 12/06/2017 - 14:34

Onze privacy staat onder druk, maar we voelen dat niet altijd. Gelukkig zijn er journalisten die de momenten weten te vangen waarop technologie ons écht raakt. Niemand kan dat beter dan Kashmir Hill. We zijn dan ook enorm trots dat zij aankomende maandag zal spreken tijdens de Big Brother Awards. Maar eerst: drie van Hills mooiste verhalen op een rij.

"Facebook recommended that this psychiatrist's patients friend each other"

Het afgelopen jaar heeft Hill een aantal heel mooie verhalen geschreven over Facebooks “People You May Know” functionaliteit, de manier waarop Facebook gebruikers op basis van indirecte bronnen —waaronder je locatie en de contacten in je telefoon— aan elkaar probeert te koppelen. In dit stuk beschrijft ze hoe Facebook de privacy van een psychiater en haar patiënten schendt door de patiënten aan elkaar te suggereren als vrienden waarmee ze nog niet verbonden zijn. Hill laat niet alleen mooi zien hoeveel Facebook over je weet, maar ook dat de blinde vlekken van de ontwerpers van Facebooks algoritmes real world consequences hebben. Indirect dus ook een mooi pleidooi voor meer diversiteit in Silicon Valley!

Lees hier het hele artikel

"This sex toy tells the manufacturer every time you use it"

Wat gebeurt er wanneer je seks, “smart” en datahonger combineert? We hebben de afgelopen jaren geen gebrek gehad aan Internet of Things-gerelateerde privacy euvels, maar dit verhaal spant misschien wel de kroon. Niet in de laatste plaats omdat deze privacyschending op zóveel verschillende vlakken voorkomen of verkleind had kunnen worden.

"Thanks to the connectivity of the internet, your orgasms are now subject to market research." Kashmir Hill

Lees hier het hele artikel

"How Target figured out a teen girl was pregnant before her father did"

Dit is misschien wel hét verhaal dat het debat over targeted advertising en profilering openbrak. In 2012 berichtte Hill over het inmiddels befaamde verhaal van een vader die van een warenhuis te horen krijgt dat zijn dochter zwanger is. Hill leunt in dit artikel zwaar op het werk van de journalist die de dataanalyst van Target heeft geïnterviewd, en is in haar analyse en framing vlijmscherp. Hier bijvoorbeeld: “Target has figured out how to data-mine its way into your womb, to figure out whether you have a baby on the way long before you need to start buying diapers.” Lezen dus!

Lees hier het hele artikel

Wil je net als wij méér Kashmir Hill?

Kom dan naar de Big Brother Awards! De Big Brother Awards 2017 is een theatershow, spoedcursus privacy en prijsuitreiking ineen. De voorstelling wordt eenmalig opgevoerd in de Stadsschouwburg Amsterdam op maandag 11 december. In speeches, liedjes en sketches worden toekomstvisies geschetst en morele standpunten uitgelegd, ontleed en op de kop gezet. Ook worden er drie prijzen uitgereikt. Wie worden de grootste privacyschenders van 2017, en durven zij op deze avond zelf in de schijnwerpers te stappen?

Koop kaartjes voor de Big Brother Awards

Categorieën: Technieuws

Can Design Save Us From Content Moderation?

wo, 12/06/2017 - 12:30

Our communication platforms are polluted with racism, incitement to hate, terrorist propaganda and Twitter-bot armies. This essay argues some of that is due to how our platforms are designed. It explores content moderation and counter speech as possible “solutions”, and concludes both fall short. Alternatively, the essay suggests smart design could help mitigate some of our communication platforms’ more harmful effects. How would our platforms work if they were designed for engagement rather than attention?

Afraid of friction

In the 1930s industrial designer Egmont Arens introduced the concept of “humaneering”. Humaneering is the idea that you design products in such a way as to minimize friction between the product and the user.

We’ve heard a lot of similar ideas about design since then. In the fifties Henry Dreyfuss argued that design failed if the point of contact between the thing and the person became a point of friction. Talking about ubiquitous computing, Mark Weiser introduced the idea of “calm” technology in the nineties, where the computer is an extension of our unconscious. One of the best-designed services I use, WeTransfer, challenges itself to work without breaking someone’s “flow”.

The products and technologies we use have back-ends that are far more elaborate and more complex than their interfaces allow us to believe. In addition, the way in which we’ve traditionally thought about and designed our interactions with products, you could argue has only further alienated us from those products’ technological, political and social implications.

The way in which we’ve traditionally thought about and designed our interactions with products has only further alienated us from those products’ technological, political and social implications.

Things vs. devices

In 1984 Albert Borgmann introduced the distinction between a “thing” and a “device”. A thing is something you experience on many different levels, he said, whereas your interaction with a device is extremely limited, purposefully reduced. The most well-known example Borgmann gives of this is the wood burning stove on the one hand, and central heating on the other.

Google Nest. Right: wood stove.">

A wood burner’s main function is to warm the house. But it also requires skills like chopping wood and keeping the fire burning, skills that are usually distributed amongst family members. It's the place in the house where the family gathers around, and it changes throughout the day, blazing in the morning, and simmering at night. It also tells you something about the seasons, as its role changes throughout the year.

Central heating performs the main function, the warming of the house, a lot more efficiently, but it has none of the other functions. There is no real engagement between the person and the device. Borgmann really regrets this because he says this engagement is necessary in order to understand the world and respond to it in a meaningful way.

Engagement vs. attention

Considering Borgmann, you could argue that a degree of friction might actually be a good thing, as it allows for real engagement, a conscious participation. A slightly weird example of this, perhaps, is the internet browser pop-up that asks you to sign up for a newsletter. The only reason it’s there is so you can close it. Tests have shown that as soon as you perform any type of action on a webpage, engagement goes up and you’re more prone to take action in the desired way.

Another example: compare the average user’s webspace now with the webspace a user had 25 years ago.

One Terabyte of Kilobyte Age, the Geocities research blog by Olia Lialina and Dragan Espenschied.">

In the nineties, having your personal homepage required imagination and skills. What am I going to fill my page with? What will it look like? What will the URL be? How do I get my animated gifs to spiral through the screen? At the very least you needed a basic understanding of html. These days this is what your personal space on the internet looks like.

Your Facebook profile has a little box where you’re allowed to type, and there are a few designated places for images, in a specified file type and size. We can comment or better yet, choose from a set of predefined emotions. Facebook has definitely made it easier for us to create and maintain this space we call our own, but it doesn’t require us to have any skills or use our imagination. Yes, Facebook has managed to harvest the attention of an unbelievable number of users, but how many of those feel really engaged with their account? More and more often, people speak of it as a necessary evil.

Our communication platforms are failing us

This is important because something in the way our communication platforms are designed has resulted in a lively trade in likes and followers. It leads to people spending days and days arguing with Twitter-bots. It also contributes to Sylvana Simons being abused and threatened relentlessly. It makes it possible for Zoe Quinn’s on-again-off-again ex-boyfriend to vent his anger over being dumped and mobilize a crowd of angry white dudes to ruin her life. Something in the way our platforms are designed allows Steve Bannon to round up that same mob of angry dudes, but this time direct their anger at supporting Donald Trump’s presidential campaign. The design of our communication platforms isn’t the cause of these issues, but it is reinforcing and intensifying existing imbalances. It turns us into spectators, and abuse into a spectacle. It’s resulting in hate speech.

Fighting hate speech

So back to this. The debate on how to deal with harmful content generally focuses on two arguments, or solutions if you will. The first is content moderation, the second is counter speech. Let’s take a look at both solutions.

Content moderation

The relationship between governments and the big networking platforms is quite complex. Your opinion on how these platforms should operate and if they should be regulated, depends among other things on if you consider a platform like Facebook or YouTube to be the open internet, or if you consider them closed, privately owned spaces. The truth, of course, lies somewhere in the middle. These are private spaces that are used as public spaces and they are becoming larger and more powerful by the minute.

Faced by this situation, and not wanting to be seen as to be doing nothing to counter harmful content, governments are forcing platforms to do anything – and thereby skillfully avoid taking responsibility themselves. The outsourcing of public responsibility to private parties – and being very vague about what that responsibility entails – is bad for approximately a gazillion reasons. Here are four of the most important ones.

To avoid being seen as to be doing nothing, governments are forcing platforms to do anything  – and thereby skillfully avoid taking responsibility themselves.

1. Platforms will over-censor

First, it encourages platforms to rather be (legally and politically) safe than sorry when it comes to the content users upload. That means they will expand the scope of their terms of service to be able to delete any content or any account for any reason. Without doubt this will occasionally help platforms take content down that shouldn’t be online. But it has already also lead to a lot of content being removed that had every right to be online. One recent example of such a screw-up is YouTube accidentally removing thousands of videos documenting war crimes in Syria.

2. Multinationals will decide what's right and wrong

Second, having your freedom of speech regulated by US multinationals will mean, if not now then in the future, that nothing you say will be allowed to be heard unless it falls within the boundaries of US morality, or unless it suits the business interests of US companies. Another possible outcome: if Facebook chooses to comply with countries’ individual demands – and why wouldn’t it? – , the result could also be that only those pieces of information will be allowed that are acceptable to every one of those countries.

We're already seeing examples of how this could play out. Earlier this year UK-vlogger Rowan Ellis started noticing how LGBTQ+-related content wasn’t showing up in YouTube’s Restricted Mode. Leading Ellis to remark that "there is a bias somewhere within that process equating LGBTQ+ with ‘not family friendly.’"

These aren’t accidents. They’re the result of how these systems are designed and by whom they’re designed. It’s also the result of increasing pressure on platforms to do something, however flawed that something might be.

These aren’t accidents. They’re the result of how these systems are designed and by whom, and the result of increasing pressure on platforms to do something, however flawed that something might be.

3. Privatized law enforcement will replace actual law enforcement

Third, putting companies in charge of taking down content is a form of privatized law enforcement that involves zero enforcement of the actual law. In doing so, you bypass the legal system and people who should actually be charged with an offense and appear before the court, never do. People who wrongfully have content removed, have very few ways to object.

4. We'll become more vulnerable

Finally, this normalizes a situation where companies can regulate us in ways governments legally cannot, as companies aren’t bound (or hindered) by international law or national constitutions.

So put gently, this solution is not proving to be, and most probably won’t be in the future, an unabashed success. Lets take a look at the other proposal, counter speech.

Counter speech

This argument boils down to the belief that the solution to hate speech is free speech. We cannot have a functioning democracy without free speech, but this argument completely neglects to acknowledge the underlying societal power imbalances, the systemic sexism and racism that informs our media, our software and our ideas.

An example. In 2015 Breitbart published an article in which it criticized Anita Sarkeezian and Zoe Quinn for speaking at a United Nations event about cyber violence against women. Breitbart wrote:

“feminists are trying to redefine violence and harassment to include disobliging tweets and criticisms of their work. […] In other words: someone said “’you suck’” to Anita Sarkeesian and now we have to censor the internet. Who could have predicted such a thing? It’s worth noting, by the way, that if Sarkeesian’s definition is correct, Donald Trump is the world’s greatest victim of ‘cyber-violence.’ Someone should let him know.”

Two interesting things are happening here. First, the writer argues that what is happening to these women shouldn't be considered violence or harassment. So lets take a look at the types of tweets Breitbart calls “disobliging”. Here are a few of one week’s worth of messages (157 in total) Sarkeesian received on Twitter.

One Week of Harassment on Twitter".">

Anita Sarkeesian is a media critic and blogger who became famous in 2012 for her YouTube series "Tropes vs. Women in Video Games", in which she examines tropes in the depiction of female video game characters. For this, she received rape and death threats, her accounts were hacked, her personal information distributed online, her entry on Wikipedia was vandalized with racial slurs and sexual images, she received drawings of herself being raped, venues at which she was supposed to speak received bomb threats, and one particularly creative dude created a video game called "Beat Up Anita Sarkeesian". Can this really be reduced to "someone saying 'you suck'"? No.

And that's in part because of the second thing that stands out in this quote, namely the writer equating cyber violence directed at Anita Sarkeesian to cyber violence directed at Donald Trump. I’m sure Donald Trump receives some nasty, or, disobliging, tweets, and we’ve seen proof of Twitter keeping him up at night. However, Donald Trump is a powerful, rich, white male. He's in a position to simply shrug off harassment, or make it go away. When directed at someone like Sarkeezian, who isn't a powerful, rich, white male, cyber violence can actually bring life to a halt.

Not all voices are equal

As Bruce Schneier neatly put it: "[Technology] magnifies power in both directions. When the powerless found the Internet, suddenly they had power. But [...] eventually the powerful behemoths woke up to the potential — and they have more power to magnify." We have to acknowledge that as long as there are structural imbalances in society, not all voices are equal. And until they are, counter speech is never going to be a solution for hate speech. So this solution, too, will continue to fall short.

Why design matters

Which brings us back to design. Just like the internet isn’t responsible for hate speech, we can’t and shouldn’t look to design to solve it. But design can help mitigate some of our communication platforms’ more harmful effects.

Design influences behavior

Two things about design. First, design influences behavior. We know this. You can feel the influence of design in really every product or device you use. Who doesn't feel a surge of excitement when encountering one of these?

Design is political

Second, design is always political. Take Paris. In 1853, Napoleon commissioned Baron Haussmann to build him a new city. What Haussmann created was the now iconic city plan with its wide boulevards and beautiful lines of sight. He had a state of the art sewage system built that drastically improved life. But he also knocked down 12,000 buildings, forcing many of the poorest residents out of their homes. Furthermore, those wide boulevards he built made it a lot easier for the French army to crush citizen uprisings. The new design for the city served some more than others.

Ian Abbott">

Closer to home, in the Netherlands, urban planning and housing design from the fifties reflect post-war ideals of total transparency.

Tijdschrift Kunstlicht.">

I was reminded of another example when Rihanna launched her line of beauty products, Fenty Beauty. It really rattled the major cosmetic companies because it drew attention to the fact that, generally speaking, they make products with a very limited set of people in mind.

Then, of course, there’s our favorite new language: emoji. The Unicode Consortium is a group of people who make sure that when you press down on a letter on your keyboard, every computer everywhere in the world knows what character to show on the screen. They do this for emoji too. In addition, they decide which emoji get added to the library and which don’t. Looking at the emoji available, graphic designer Mantas Rimkus found that none of them helped him express his engagement with current affairs. He set up the project "demoji", which aims to represent, in emoji, the complexity of our world. Artist and researcher Lilian Stolk asks children to design the emoji they would like to add to the emoji alphabet and subsequently makes them available through sticker apps. One of the results:

tearsofjoy.nl.">

Clever design could save our platforms

When it comes to platforms, there is a very recent example that shows the importance of design. In 2015, Coraline Ada Ehmke, a coder, writer and activist, was approached by GitHub to join their Community & Safety team. This team was tasked with “making GitHub more safe for marginalized people and creating features for project owners to better manage their communities.” Emhke accepted the offer.

Ehmke had experienced harassment on GitHub herself. A couple of years ago someone created a dozen repositories, and gave them all racist names. This person then added Coraline as a contributor to those repositories, so that when you viewed her user page, it would be strewn with racial slurs – the names of the repositories.

A few months after Ehmke started, she finished a feature called “repository invitations”: project invites. This basically means that you can’t add another user to the project you’re working on without their consent. The harassment she had suffered wouldn’t be able to happen to anyone again. Instead of filtering out the bullshit, or going through an annoying and probably ineffective process of having bullshit removed, what Ehmke did was basically give the user control over her own space, and create a situation in which the bullshit never gets the chance to materialize.

Instead of filtering out the bullshit, or going through an annoying and probably ineffective process of having bullshit removed, what Ehmke did was basically give the user control over her own space, and create a situation in which the bullshit never gets the chance to materialize.

Ehmke also added the “first-time contributor” feature, a little badge that a project lead would see next to the name of a new contributor to that project. The idea was that it would encourage the project lead to be extra supportive of this person. The final feature she worked on was an easy way to add a code of conduct to your project. Pretty cool.

We need to do better

In about 9 weeks, Zoe Quinn received 10,400 tweets in relation to GamerGate. That’s 7 tweets per hour, 24 hours a day for 9 weeks. They weren’t tweets of support. Although women are more likely to encounter harassment online, misogyny isn’t the only problem. Our communication platforms are polluted with racism, incitement to hate, terrorist propaganda and Twitter-bot armies. We need to do something about it.

Taking “censorship”, renaming it “content moderation”, and subsequently putting a few billion-dollar companies in charge isn’t a great idea if we envision a future where we still enjoy a degree of freedom.

The approaches we’re taking now, simply aren’t good enough. Taking “censorship”, renaming it “content moderation”, and subsequently putting a few billion-dollar companies in charge isn’t a great idea if we envision a future where we still enjoy a degree of freedom. Holding on to the naive idea of the internet offering equal opportunity to all voices isn’t working either. What we need to do is keep the internet open, safeguard our freedom of speech and protect users. Ehmke has shown that smart design can help.

What you can do

Next time you set foot on the internet: be aware of the ways in which platforms influence your behavior. Question everything. Ask why. Ask for whom a service or feature works and for whom it doesn't. Ask what kind of user the designer of a product wants you to be. What are the interfaces hiding?

If you’re an activist: don’t let the success of your work depend on these platforms. Don’t allow Facebook, Google and Twitter to become a gatekeeper between you and the members of your community, and don’t consent to your freedom of speech becoming a byline in a 10,000-word terms of service "agreement". Be as critical of the technologyYou can visit toolbox.bof.nl to explore some alternatives to commonly used tools, or visit a Privacy Café if you need help. you use to further your cause as you are of the people, lobbyists, institutions, companies and governments you’re fighting. The technology you use matters.

Don’t allow Facebook, Google and Twitter to become a gatekeeper between you and the members of your community, and don’t consent to your freedom of speech becoming a byline in a 10,000-word terms of service.

Finally, if you’re a designer: be aware of how your cultural and political bias shapes your work. Build products that foster engagement rather than harvest attention. Don’t be afraid of friction. And if you have ideas about how design can help save the internet, please get in touch.

Categorieën: Technieuws

Een paar treurige verhalen over privacykwalen

di, 12/05/2017 - 18:36

Weer een jaar cyber, datalekken en wetsvoorstellen
Is er dan niets positiefs om over naar huis te bellen?
Enfin, tijd om over onze kwellingen te vertellen

Daar kwam Ollongren weer voorbij, nu over het demonstratierecht
In ieder geval bijkans heilig, vrij naar wijlen van der Laan, zoals ze zegt
Tuurlijk, we moeten opkomen voor de kracht van democratie, terecht

Laat de burger  haar mening uiten in het maatschappelijk debat
Eh, maar geldt dat dan niet voor publicaties in het staatsblad?
Een stem is toch een stem – met het potlood of verbaal
Stemmen als er toch al een verkiezing is, ook qua kosten geen gek verhaal
Toch vindt Ollongren het moeilijk en komt er nu staatsrechtelijk kabaal

En kennelijk zijn de rapen over voor de politieke realiteit gaar
Nee, we faciliteren met tegenzin een referendum, maar luisteren: ho maar.

Nog meer nieuws, want Veiligheid en Justitie is nu Justitie en Veiligheid
Aan Grapperhaus c.s. om te laten zien dat het zich ook uit in beleid
Alwaar de afgelopen jaren veiligheid het schaamteloos won van het recht
Regeren dan eindelijk grondrechten? Of blijft het bij wat Dick Schoof zegt?

Tot ons verdriet verscheen er ook een ontluisterend artikel in de NRC
Over het falen van een groot ICT-project bij het Rijk. Verrassend? Nee.
Nogmaals bleek dat het niet ligt aan de goede wil, ja, een fijn cliché.

Maar er is een situatie waar elk risico voor de Minister er één teveel blijkt
Al snel is de politieke consequentie het enige waar de top naar kijkt
In de ambtelijke silo’s blijkt soepel overleg al geen optie meer
Louter met elkaar in een pand blijkt geen oplossing voor centraal beheer
Trage besluitvorming, akkoord, maar het uitblijven van leiding doet zeer

Krijgen ambtenaren wel voldoende ruggesteun om falen te corrigeren
Ruiterlijk erkennen te falen, om zo van fouten te kunnen leren?
In plaats van koste wat kost politiek kapitaal niet in te hoeven zetten
Ja, en alleen op mogelijke kritiek van media en kamer te letten
Gaan we dan ‘ns leren of worden we bang voor het incident?
Tragisch dat het lezen over de onmacht binnen het rijk niet went

En Bits of Freedom is dan ook groot voorstander van transparant beleid
Een notie waarin ambtelijk falen op het eerste oog niet goed gedijt
Nog een misvatting over waar transparantie kennelijk toe leidt

Geven de gebeurtenissen aanleiding tot nadere politieke vragen
Reflex moet dan niet zijn om aan te sturen op teveel klagen
Afdekken uit angst om fouten toe te geven verkrampt en alras
Trekt alweer een minister weg en krijgt de volgende de tas
In de afgelopen jaren zagen we het bij ministeries teveel
Staat er weer een nieuwe chauffeur op dezelfde lijn, in hetzelfde gareel

Komt er een nieuw wetsvoorstel, laten we dan ook stoppen met de spin
Alle voordelen aangedikt, de angstige burger gebruikt voor politiek gewin
Alhoewel, laten we ook eerlijk zijn: bij bedrijven is het niet beter gesteld
Royaal worden we in Europa bedolven onder anti-privacy lobby-geweld
Tracking, cookies en profilering? Wie wil meer regels om dat in te perken
Ja, het probleem is dat we de nadelen pas later zullen merken
Erg wrang: de voordelen zullen de negatieve consequenties versterken

Voor op het eerste oog lijkt het op korte termijn wel een goed idee.
Om de regels te verlagen en bedrijven vrij te laten op de digitale zee
Ofschoon de realiteit is dat het het vertrouwen later juist zal verlagen
Ruwweg gokken we dat diezelfde bedrijven dan enorm zullen klagen

Discriminatie door profilering en het raken van de zwakke, willen we dat?
En onthoud: beschermen van privacy gaat ook over dat zwarte blad

Bij elkaar genomen kunnen we dit jaar wel weer genoeg redenen verzinnen
Begraven we de strijdbijl? Nee we grijpen naar de roe en zullen beginnen
Ach, kom je volgende week ook vieren hoezeer we privacy beminnen?
* (max 5 kaartjes, first come first serve)

Categorieën: Technieuws

If we’re serious about technology, we need to stop creeping around.

di, 12/05/2017 - 11:09

On November 23rd 2017 we were invited by V2_, Lab for the Unstable Media, to explore the topic of function creep. We wrote this column as an introduction to the evening.

Devices

“There’s an entire ecosystem of things and services that the smart home can deliver once you have a rich map of the home that the user has allowed to be shared.” Those are the words of the CEO of iRobot, Colin Angle. The maps he’s referring to aren’t maps people provide, but maps that have been created by their vacuum cleaners. I’m talking, of course, about the Roomba.

People weren’t thrilled to hear that their vacuum cleaners had been creating maps of their houses. Or that iRobot, the company that makes the Roomba, plans, and may or may not have every right, to sell those maps to third parties. It’s one of many examples of our Internet of Things devices performing a variety of functions we're not aware of - or meaningfully consented to.

Our Internet of Things devices perform a variety of functions we're not aware of - or meaningfully consented to.

You could argue people should know how the devices in their homes work. They should know that the simultaneous localisation and mapping technology the new Roomba’s use, means that the computer-vacuum cleaners create and store maps. You could argue people should read the terms of service they consent to. But in reality, many of our devices and our interactions with them are purposefully designed to hide these things from us. Our devices run on code that belongs to someone else, which we’re not allowed to see or modify. Our devices' interfaces are designed to be frictionless, intuitive, calm, to hide more than they reveal. Their terms of service are written to be all-encompassingly unreadable. We’ve created a situation in which it’s perfectly fine to not know what’s going on. These are circumstances under which function creep thrives.

Our devices' interfaces are designed to be frictionless, intuitive, calm, to hide more than they reveal.

Infrastructure

Function creep takes place at a much higher level as well, namely in our legal and technical infrastructure. There’s the recent example of our public transport data being used not only to provide us with the best possible travel experience, but also to track down students who might be lying about their place of residence and receiving benefits they’re not entitled to. One of the most horrific examples I’ve heard comes from the UK. In 2003 the London police was stopping, searching and arresting peaceful activists who wanted to demonstrate outside of the annual arms fair. Liberty, a UK human rights group, found out that the police was basing itself on anti-terror legislation. The particular power they were calling on allowed a "chief constable to designate an ‘area’ - which was not defined or limited […]- for stop and search without suspicion if it was ‘expedient’ (not even ‘necessary’) for fighting terrorism. No parliamentary or judicial authorization was required.” Guess what? Ever since that piece of legislation came into force in 2001, until its repeal in 2010, the whole of Greater London had been designated as such an area. In other words: if the infrastructure is there, be it technical or legal, it will be abused.

Inverted function creep

So now we’re in the era of big data, and the promise of big data relies on function creep. And so, more and more often, we’re confronted with something that might be best described as inverted function creep. We design systems to have the widest possible use, and we collect as much as we can under the broadest possible terms of service. We’re constructing an infrastructure of surveillance so advertisers can serve us ads that are .000 something percent better at manipulating us. The ending to this story isn’t going to be that advertisers get rich and we buy more stuff; the ending to this story is going to be that the internet becomes so broken we’ll cease to make full use of what is has to offer.

We’re constructing an infrastructure of surveillance so advertisers can serve us ads that are .000 something percent better at manipulating us.

Trust

Because ultimately function creep undermines our trust in technology. Last year, in their annual Global Internet Report, the Internet Society identified a lack of trust as the greatest threat to the internet. They wrote:

"Large-scale data breaches, uncertainties about the use of our data, cybercrime and surveillance are eroding users’ trust and affecting how they use the Internet. Eroding trust is also affecting the way governments view the Internet, and, is shaping the policy environment for the Internet around the world."

Recently the media started reporting again on stories of people who claimed the Facebook-app on their phone was eavesdropping on them. The great podcast Reply All set out to prove that this wasn’t the case. Facebook just simply has so much information on you that it can seem unnerving, it can feel like the only way they could possibly know certain things is by listening to you 24/7. And they do, just not in the way people think. What struck me most was that even when confronted with a plausible theory how Facebook could know certain things, people didn’t believe it. People have so little trust that convincing them Facebook isn’t doing something secretive, is impossible.

The most common definition of function creep is: “the gradual widening of the use of a technology or system beyond the purpose for which it was originally intended.” In the long run, however, isn't it more likely that function creep will lead to the gradual narrowing of the use of a technology or system? Without trust, won’t we cease to explore and advance the tools that have so much to offer?

People have so little trust that convincing them Facebook isn’t doing something secretive, is impossible.

The biggest creeps

I want to leave you with one final thought. This definition of function creep has always struck me as an odd one, because there isn’t anything intrinsically bad in it. If we take function creep to mean “the gradual widening of the use of a technology or system beyond the purpose for which it was originally intended”, wouldn’t that mean a lot of innovation and artistic practice would qualify as function creep? Hackers and artists are constantly exploring the boundaries of what is possible. Taking the tools we have and using them in new contexts and novel ways. There is, of course, one obvious difference. In performing their own function creep artists and hackers often tease out the hidden structures and functions that underlie our devices and systems, drawing attention to them rather than obscuring them. The artists featured at V2's "Test_Lab" do just that. Explore their work through the websites below.

Wesley Goatley: The Dark Age of Connectionism

Telemagic: Magic Mirror

Jasper van Loenen: Linger

Institute of Human Obsolescence: Data Production Labor

Categorieën: Technieuws

Vergeet al je wachtwoorden, op ééntje na

di, 12/05/2017 - 08:00

Als internetter heb je veel wachtwoorden te onthouden. Dus maak je het jezelf makkelijk door eenvoudige wachtwoorden te gebruiken. Lange tijd was het devies onder de bouwers van websites: maak het de gebruiker moeilijker. Gelukkig stappen we daar nu vanaf.

Een onmogelijke opgave

Als je wilt sparen voor extra korting bij de bouwmarkt of als je een abonnement hebt op toegang tot musea, dan moeten die dienstverleners je wel kunnen herkennen. In de analoge wereld laat je daarom een klantenpas zien met je naam (en nummer). Op het internet gaat dat natuurlijk niet, of niet zo makkelijk. Daarom moet je op veel websites een account aanmaken. En om er voor te zorgen elk account beveiligd is, komt elk account met een verplicht wachtwoord. Met de verschuiving naar de online omgeving heeft elk van ons inmiddels honderden wachtwoorden te onthouden. Een onmogelijke opgave, weten we.

Zo’n app zorgt ervoor dat je met een gerust hart al je wachtwoorden kunt vergeten. Op ééntje na dan.

Gebruikers maken het zichzelf makkelijk

De consequentie daarvan is ook wel duidelijk. Veel gebruikers hanteren makkelijk te raden wachtwoorden, voor de kwaadwillende een peuleschil. Ook is het gebruik van een enkel wachtwoord voor meerdere accounts niet ongebruikelijk. Maar als dat wachtwoord van één van die accounts lekt, bijvoorbeeld zoals bij het datalek van Uber, zijn al die andere accounts ook kwetsbaar. Die impact is alleen maar groter als dat gelekte wachtwoord ook toegang geeft tot je e-mailadres. Want waar gaat de e-mail heen als jij of iemand anders op het linkje klikt waarmee je aangeeft je wachtwoord te zijn vergeten? Precies.

Veel irritatie, maar niet veel veiliger

Veel websites proberen gebruikers te dwingen een wachtwoord te kiezen dat wat minder makkelijk te raden is door, bijvoorbeeld, eisen te stellen aan het wachtwoord. Je wachtwoord moet dan minstens een paar cijfers of punt-komma’s bevatten en moet minstens zo-en-zo lang zijn, maar kent ook een maximum. Sommige websites vertrouwen de gebruiker als ze de vraag kunnen beantwoorden wat hun lievelingsdier is. Op andere plekken moet je je wachtwoord eens in de zoveel tijd veranderen. Dat is allemaal bijzonder slecht advies. Het dwingt de gebruiker niet tot een veiliger wachtwoord. Elke kwaadwillende is inmiddels getraind om de A’s te vervangen door 4’s. Net zo onveilig, maar nu wel met een extra berg irritatie.

Nieuw advies: schrap stompzinnige eisen

Dat besef sijpelt inmiddels overal door. Zo publiceerde het Amerikaanse standarisatie­instituut NIST een tijdje terug een lijvig document waarin het een nieuwe kijk op goed wachtwoordbeleid uit de doeken deed. Eén van de suggesties: stop met het stellen van stompzinnige eisen aan wachtwoorden, maar zorg ervoor dat een gebruiker gewoon een lang wachtwoord – een wachtzin – kan kiezen. Dus ook geen minimaal aantal leestekens, cijfers of dat soort ongein. De organisatie raadt ook af gebruikers te dwingen hun wachtwoord te regelmatig aan te passen. Zo’n verandering afdwingen is eigenlijk alleen zinnig als je reden hebt om aan te nemen dat het bestaande wachtwoord gelekt is. Dat beleid maakt het de gebruiker een stuk makkelijker én is minstens zo veilig.

Nu we steeds meer online doen heeft elk van ons honderden wachtwoorden te onthouden. Een onmogelijke opgave.

Stap over op een wachtwoordmanager

Maar misschien de belangrijkste suggestie uit het rapport: stimuleer het gebruik van zogenaamde wachtwoordmanagers als 1Password of KeePass voor het opslaan van de geheimen. Zo’n app zorgt ervoor dat je met een gerust hart al je wachtwoorden kunt vergeten. Op ééntje na dan. Dat ene wachtwoord geeft toegang tot al je andere wachtwoorden. En natuurlijk zit daar een inherente zwakheid: als iemand anders dat éne wachtwoord bemachtigt, is je hele hebben en houwen toegankelijk. Maar voor de meeste gebruikers leert een risicoanalyse dat dát risico aanmerkelijk kleiner is dan al die eerder dreigingen, zoals onveiligheid door beperkte lengte en hergebruik van wachtwoorden.

Al mijn wachtwoorden vergeten, op eentje na

Bij mij werkt dat al jaren goed. Van de meeste accounts, het zijn er inmiddels vele honderden, weet ik het wachtwoord echt niet. De accounts zijn beveiligd met wachtwoorden die moeilijk te raden zijn en ik gebruik ook met zekerheid geen enkel wachtwoord een tweede keer. Ik heb wachtwoorden van meer dan zestig willekeurige karakters, inclusief hoofd- en kleine letters, cijfers, leestekens en wat al niet meer. Nou ja, voor de meeste van die accounts dan, want sommige accounts stellen nog altijd van die stompzinnige eisen.

Bescherm je eigen communicatie met onze Toolbox

Dit artikel verscheen eerder bij Numrush.

Categorieën: Technieuws

(Bijna) niemand wil dat uploadfilter

ma, 12/04/2017 - 09:37

Meer dan tachtig organisaties stuurden de beleidsmakers in Brussel een brief met een lange lijst van oproepen om voorstel voor een uploadfilter te schrappen.

In Europa wordt in het kader van de herziening van de regels over auteursrecht onderhandeld over een uploadfilter. Maar dat filter wil eigenlijk bijna niemand en dat blijven we herhalen en herhalen.

Al je uploads door een filter

Het wetsvoorstel betekent, praktisch gezien, dat auteursrechthebbenden elke upload van jou vooraf zouden mogen goed- of afkeuren. Staat het fragment van een filmpje dat je wilt uploaden op het lijstje van de industrie, dan wordt het geblokkeerd. Als jij denkt dat dat onterecht is, dan mag jij een klacht indien en misschien zie je een paar dagen later alsnog je filmpje online verschijnen.

En de kans dat je gelijk hebt is groot. Jij mag namelijk bijvoorbeeld legaal een auteursrechtelijk beschermd filmpje gebruiken voor bijvoorbeeld een parodie of een citaat – maar het filter zal die context over het hoofd zien en je upload ten onrechte blokkeren. En dit zal ontzettend vaak misgaan. Dat betekent dat jouw vrijheid van meningsuiting onder druk komt.

Jouw upload op voorhand al geweigerd

Het is slechts één van de vele problemen met de voorgestelde herziening van de Europese regels rondom het auteursrecht. Een andere zorg is dat de nieuwe regels ertoe leiden dat de platformen, zoals Soundcloud en GitHub, aansprakelijk kunnen worden gesteld voor illegale uploads van hun gebruikers. De consequentie is dat die platformen al op voorhand jouw vrijheid gaan inperken om zelf geen risico te hoeven lopen. De platformen voegen dan een zinnetje toe aan die lange gebruiksvoorwaarden die niemand leest: je mag het platform niet gebruiken voor parodieën of citaten. Misschien begrijpelijk, maar wel zeer onwenselijk.

Een uploadfilter zal legaal gebruik van een auteursrechtelijk beschermd filmpje ten onrechte blokkeren.

Overzicht van brede kritiek

Deze problemen zijn al talloze keren bij de politici van de Europese Commissie, het Europese parlement en de regeringen van de lidstaten aangekaart, maar die lijken bijna alle kritiek hierover domweg te negeren. Afgelopen donderdag vergaderden beleidsmakers opnieuw over het wetsvoorstel. Daarom hebben we, samen met meer dan tachtig andere organisaties weer aan de bel getrokken. Deze keer was het verhaal kort, maar krachtig:

We write to you to share our respectful but serious concerns that discussions in the Council and European Commission on the Copyright Directive are on the verge of causing irreparable damage to our fundamental rights and freedoms, our economy and competitiveness, our education and research, our innovation and competition, our creativity and our culture.

We refer you to the numerous letters and analyses sent previously from a broad spectrum of European stakeholders and experts for more details.

In de bijlage van de brief een verwijzing naar de vele tientallen brieven die in het afgelopen jaar door organisaties die opkomen voor digitale vrijheid, uitgevers, journalisten, bibliotheken, wetenschappelijke en onderzoeks­instellingen, universiteiten, vertegenwoordigers van makers, consumenten, softwareontwikkelaars, startups, bedrijven uit de technologiesector en internetproviders zijn verzonden. Zou een helder overzicht van brede kritiek wel aankomen? We blijven het monitoren.

Open brief aan Europese beleidsmakers over uploadfilter

Categorieën: Technieuws

De week van de face-CAPTCHA, rootaccess en bugbounties

vr, 12/01/2017 - 17:22

Een stukje service van ons naar jou toe: mooie, ontroerende, zorgwekkende en/of hilarische linkjes over internetvrijheid die we deze week ontdekten en graag met je delen.

Je gezicht vertelt Facebook wie je bent

Facebook breidt het gebruiken van foto’s van de gebruikers uit. Eerder vroeg Facebook om de naaktfoto’s, zodat daar een unieke code van kon worden gemaakt waarmee kon worden voorkomen dat diezelfde foto door kwaadwillenden verspreid kan worden. Nu heeft Facebook een functie waarbij voor bepaalde activiteiten op Facebook voor authenticatie het uploaden van een foto van je gezicht vereist, zodat Facebook kan controleren of jij wel daadwerkelijk jezelf bent. Goed of slecht? In ieder geval is Facebook druk bezig om er voor te zorgen dat ze zeker weten wie er achter het account zit.

Wired: Facebooks new captcha-test upload a clear photo of your face

Cory Doctorow over Digital Rights Management (DRM)

Digital Rights Management (DRM) wordt onderdeel van de nieuwe standaard waarmee video in browsers kunnen worden vertoond. Nu die nieuwe standaard er gaat komen, schreef Cory Doctorow namens de EFF een soort van reflectie over de strijd in de afgelopen vijftien jaar. Hij schrijft "With that long history behind us, there are two things we want you to know about DRM: 1) Everybody on the inside secretly knows that DRM technology is irrelevant, but DRM law is everything; and 2) The reason companies want DRM has nothing to do with copyright." En: gelukkig geeft de EFF niet op.

EFF: DRM's Dead Canary: How We Just Lost the Web, What We Learned from It, and What We Need to Do Next

China censureert je groepschat

De Chinese overheid is na een dodelijke brand in Peking druk bezig met het controleren en slopen van gebouwen waar de leefomstandigheden en veiligheidsvoorzieningen onvoldoende zijn. Dit doen ze zonder vervangende woonruimte te regelen voor de vaak arme migranten die hier wonen. Het wordt door critici gezien als een excuus om wat zij omschrijven als de “low-end population” uit de steden te verwijderen.

De overheid zet hard in op censuur om te voorkomen dat mensen op deze manier hierover praten, en dat gaat tot het niveau van groeps-chats via de app WeChat. Onderzoekers kwamen erachter dat berichten die de term “low-end population” bevatten niet aankomen bij andere groepsleden, en als je de chatgroep of jezelf deze naam als alias wilt geven is dat ineens niet mogelijk in verband met onderhoud aan het systeem. Andere namen lijken wel gewoon door te komen…

Quartz: China’s evicting mentions of its “low-end” migrants from cyberspace

“Root”-toegang zonder wachtwoord

Apple moest afgelopen week even door het stof: door een fout in het nieuwe besturingssysteem High Sierra was het mogelijk om root-privileges te krijgen wanneer je op een apparaat met meerdere gebruikersaccount de als naam “root” invulde, het veld voor wachtwoord leeg liet en twee keer op enter drukte. Vooral een risico voor diegenen die hun laptop in openbare ruimtes alleen laten (wat wij sowieso afraden). Apple heeft inmiddels een beveiligingsupdate gestuurd en gaat het ontwikkelingsproces evalueren.

Wired: Anyone Can Hack MacOS High Sierra Just by Typing "Root"

Third party trackers in ruim driekwart van onderzochte Android-apps

Onderzoekers van Yale hebben met behulp van het Franse auditing platform Exodus in kaart gebracht hoe Android apps gebruikers in kaart brengen met third party trackers. Wat blijkt? Ruim driekwart van de onderzochte Android-apps maakt gebruik van ten minste één third party tracker om je gedrag in kaart te brengen. De race om ons steeds indringender en op niet transparante wijze in kaart te brengen gaat dus ook op onze smartphones hard door. Het is dan ook goed nieuws dat Exodus vanaf nu beschikbaar is voor iedereen om het volggedrag van apps in kaart te brengen.

the Guardian: Three quarters of Android apps track users with third party tools – study

Eerste bugbounty-programma FOSSA van start

Vorig jaar werd een voorstel voor uitbreiding van het free (open source) software and security audit programme (FOSSA) van de Europese Unie goedgekeurd, waardoor ze de mogelijkheid kregen om bugbounties kunnen vergoeden om open source software te testen. Eerste kandidaat: VLC mediaplayer. Afhankelijk van de ernst van de softwarefout kunnen onderzoekers een vergoeding tot 3.000 euro ontvangen, wat wordt bepaald door het beveiligingsteam van VLC. Dit is het eerste bugbounty-programma dat door FOSSA wordt gestart. Eerder deed FOSSA al onderzoek naar Apache Core, Apache Portable Runtime en Keepass.

Tweakers: Europese Commissie geeft tot 3000 euro voor vinden van bugs in VLC

HackerOne

Categorieën: Technieuws

Privacy op het toneel: ontmoet de cast van de Big Brother Awards

do, 11/30/2017 - 09:00

Een groep schrijvers, muzikanten en acteurs laat zich inspireren door de allerlaatste ontwikkelingen op het gebied van privacywetgeving, Wannacry, de sleepwet en alle andere relevante onderwerpen. Vorig jaar leidde dit o.a. tot een anonieme cowboy met een net zo anoniem lied, een uitlaatservice voor privacywaakhonden en een cursus "liegen met grafieken". Ontmoet de mensen die de Big Brother Awards maken.

Koop nu tickets

Presentatie: Cripta Scheepers en Oscar Kocken

De presentatie is in handen van Cripta Scheepers en Oscar Kocken. Cripta studeerde in 2015 af en ontving een jaar later al lof voor haar rol in Watskeburt?! - de musical. Oscar werkte onder andere met Lucas de Man en Abdelkader Benali, en richtte samen met Greg Nottrot de veelgeprezen satirische theatershow Orde van de Dag op. Deze zomer was hij op televisie te zien met het NTR-programma Zomaar Een Gast en zijn grappen zijn te horen in Spijkers Met Koppen.

Tekst: Daan Windhorst en Oscar Kocken

Oscar schrijft de voorstelling met Daan Windhorst. In 2016 schreef Daan met Lucas de Waard e.a. Watskeburt?! - de musical, en bracht hij zijn eerste boek uit: Gifjes. Eerder schreef Daan onder meer voor Daria Bukvić, Oostpool en de Orde van de Dag. Hij is één van de makers van Het Torentje, dat deze zomer van De Volkskrant vier sterren kreeg en door de Theaterkrant werd omschreven als een "perfecte voorstelling over politiek en de alledaagse waanzin van regerend Nederland".

"Ik wil in deze show een antwoord formuleren op de vraag "wat kunnen we doen". Welke bedrijven moeten we vermijden, welke camera's moeten we afplakken en op welke politici moeten we nooit, nooit meer stemmen?" Daan Windhorst

Muziek: Jan en Keez Groenteman, Aaron Raams en Daniel Rose

De muziek voor de Big Brother Awards wordt geschreven door Jan Groenteman en Keez Groenteman. Jan Groenteman ken je van Groenteman & Vrouw, Het Klokhuis, Oostpool of Paul de Leeuw. Keez Groenteman vergezelt zijn broer vaak op het podium en was daarnaast de zanger van Lola Kite (met Bram Vervaet, Jacco Gardner en Jasper Verhulst). Op het podium worden zij aangevuld door Aron Raams en Daniel Rose, beter bekend als de gitarist van C-Mon & Kypski en tegenwoordig SKIP&DIE.

Acteurs: Anna Keuning, Myrthe Huber, Erik van der Horst en Pieter van der Sman

Anna Keuning speelde onder andere voor Oostpool en ‘t Barre Land, en was te zien in Flikken Maastricht, de nieuwe online serie B.A.B.S en Watskeburt?! - de musical. Myrthe Huber studeerde dit jaar af aan de Academie voor Theater en Dans in Amsterdam en was dit voorjaar te zien in de jeugdvoorstelling Lear.

B.A.B.S. en Myrthe in Lear.">

Erik van der Horst werkt bij onder andere Oostpool, Orkater en Theatergroep MAX als acteur, componist en musicus. Voor de voorstelling De Terugkeer van Hans en Grietje is Erik genomineerd voor de Musicalaward 2016 'Beste Muziek'. Pieter van der Sman is sinds 2001 verbonden aan het Nationale Theater. Hij speelde onder andere één van de broers in Elementaire Deeltjes en Volkert van der Graaf in Volkert & Mohammed. Op dit moment is hij te zien in de zesdeligte theaterthriller The Nation.

Big Brother Awards 2016 en Pieter in The Nation.">

https://www.bof.nl/wp-content/uploads/2017/11/john-doe-ik-heb-iemand-ontmoet-bba2016.mp4 Over de Big Brother Awards

De Big Brother Awards 2017 is een theatershow, spoedcursus privacy en prijsuitreiking in één. De voorstelling wordt eenmalig opgevoerd in de Stadsschouwburg Amsterdam op maandag 11 december. In literaire speeches, liedjes en sketches worden toekomstvisies geschetst en morele standpunten uitgelegd, ontleed en op de kop gezet. Ook worden er drie prijzen uitgereikt. Wie worden de grootste privacyschenders van 2017, en durven zij op deze avond zelf in de schijnwerpers te stappen?

Mede mogelijk gemaakt door:

Categorieën: Technieuws

Pagina's